De mondharp of mondtrom is een eenvoudig klein tokkelinstrument en wordt ook wel ’tromp’ genoemd. De mondharp bstaat uit een metalen beugel in smeedijzer of koperlegering met een gebogen zijde en twee benen eindigend op punten. Tussen de boog is een dun flexibel lamelletje gelast, het zogenaamde trilijzer. De mondharp of ’tromp’ wordt evenwijdig aan de lippen of tanden gedrukt, terwijl het trilijzertje vrij kan bewegen. Door met de vinger op het trilijzer te tokkelen, krijg je een grondtoon. De mondholte zorgt voor de klankkast zodat je de toon kan veranderen. Het determineren van deze mondharpen blijft een lastige zaak, aangezien dit instrument niet echt veel veranderd is in de loop van de eeuwen. De datering is ruw te schatten via de grondcontext en door middel van vergelijkend materiaal uit een gedetermineerd context. Hoewel men niet exact weet wanneer de mondharp zijn intrede heeft gedaan, gaat men ervan uit dat de eerste mondharpen begin 14e eeuw werden gebruikt en dat deze tot heden nog altijd in gebruik zijn. Bron: Gezocht en gevond, bodemvondsten uit Gent