Database van Metaaldetectie Vlaanderen vzw.

989.490 keer bekeken

Belgische uniformknoop: Garde Civique ( burgerwacht ) 19e eeuw- 20ste eeuw

Gevonden door Rony de Brandt ( ID-219832 )

Materiaal: koperlegering

Diameter: 22 mm

Gewicht: ?

Voorzijde: Klimmende leeuw naar links. Tekst: GARDE CIVIQUE

De Garde civique werd opgericht in 1830. Er werden spontaan door de burgerij milities opgericht in een aantal steden, met de bedoeling de orde te handhaven, ongeregeldheden en plunderingen te verhinderen en ook voor sommigen onder hen, mee op te trekken tegen Nederland. In oktober 1830 besliste het Voorlopig Bewind de spontaan gestichte milities te erkennen en samen te voegen onder militaire leiding, om er een supplementair embryo van een Belgisch leger van te maken. De Burgerwacht was georganiseerd op gemeentelijk niveau, oorspronkelijk in de gemeenten met meer dan 30.000 inwoners. Zij was samengesteld uit burgers tussen 21 en 50 jaar, vooral jonge vrijgezellen en kinderloze weduwnaars, die geen deel uitmaakten van het leger. Afwijkingen en vrijstellingen konden worden toegestaan bij ziekten, misvormingen, verminkingen en de noodzaak om voor een gezin te zorgen. De missie van de militie luidde als volgt: de gehoorzaamheid aan de wetten behouden, de openbare orde en rust handhaven of herstellenhet waarborgen van de onafhankelijkheid van België en de integriteit van zijn grondgebiedDe burgerwacht bestond uit compagnieën met aan het hoofd een kapitein en verdeeld in drie bans. De eerste ban speelde een rol op nationaal niveau en was vooral bedoeld om de onschendbaarheid van het territorium te doen eerbiedigen. De tweede ban stond het leger bij, “zonder evenwel de provincie te verlaten”. De derde ban bleef steeds ter plaats en zou niet te velde gaan. De standaarddienst bestond in het wacht optrekken en patrouilles uitvoeren voor de beveiliging van personen, het behoud van eigendommen en het handhaven van de openbare orde. Bij de aanvang van de vijandelijkheden in 1914 had de Burgerwacht zijn beste tijd gehad en betekende niet veel meer. Toch werden de ongeveer 45.000 leden die er op papier nog deel van uitmaakten, onder de wapens geroepen. Het was de bedoeling dat ze voor de handhaving van de orde zouden zorgen. De Duitsers beschouwden die troepen echter niet als militairen, maar als vrijschutters, die zonder meer konden worden doodgeschoten. In de meeste steden verdwenen de burgerwachten dan ook geruisloos. Enkele korpsen uit Luik, Brussel en Oost-Vlaanderen volgden het leger naar de IJzer en namen deel aan sommige militaire operaties. Op 13 oktober 1914 werden ze definitief naar huis gestuurd. Op 17 juni 1920 plaatste een Koninklijk Besluit alle eenheden van de Burgerwacht op non-actief.

Referentie

Gedetermineerd door Rony de Brandt

Roemenië: 5 Bani 1876

Gevonden door Kurt Cr ( ID-219798 )

Materiaal: koper

Diameter: ?; uitgifte: 25 mm

Gewicht: ?; uitgifte: 5 gr

Voorzijde: Gekroond Roemeens wapen met op de banner NIHIL SINE DEO. Tekst: ROMANIA

Nihil sine Deo (Niets zonder de wil van God) was het motto van het koninkrijk Roemenië (1878-1947) toen het geregeerd werd door de dynastie Hohenzollern-Sigmaringen.

Keerzijde: Binnen een gesloten krans van een eiken- en lauriertak in drie regels 5 / BANI / 1867. Onder de krans: HEATON of WATT & CO

Ontwerper: Leonard Charles Wyon

Muntteken: HEATON of WATT & CO 

Slagplaats: Birmingham of Smethwick

HEATONHeaton and Sons / The Mint Birmingham (Heaton and Sons / The Mint Birmingham Limited), Verenigd Koninkrijk (1850-2003)
WATT & CO.James Watt & Co., Smethwick, Verenigd Koninkrijk (1860-1895)

Slagaantal: 12.500.000

Carol I van Roemenië

Referentie

Referentie

Gedetermineerd door Eric Aerts

Denarius: Faustina I ( de Oudere ) na 147 n.Chr.

Gevonden door René Schuurhuis ( ID-219754 )

Materiaal: zilver

Diameter: 18 mm

Gewicht: 3,06 gr

Voorzijde: Gesluierde buste naar rechts met knot op het hoofd. Tekst: DIVA FAVSTINA

Keerzijde: Een pauw die naar rechts loopt op een scepter, met de kop teruggekeerd naar links. Tekst: CONSECRATIO

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 384

Gedetermineerd door PAN

Het is een herdenkingsmunt (consecratiemunt), geslagen na het overlijden van keizerin Faustina de Oudere onder het bewind van haar man Antoninus Pius. Ook liet Antoninus een enorme hoeveelheid munten met haar beeltenis slaan en de tekst DIVA AVG(VSTA) FAVSTINA (vergoddelijkte keizerin Faustina). Na 147, toen Faustina de Jongere Augusta werd, veranderde dit in DIVA FAVSTINA.

Annia Galeria Faustina, geboren ca. 100, was de gemalin van de Romeinse keizer Antoninus Pius en had de titel ‘Augusta’ (keizerin) van 138-140. Zij is ook bekend als Faustina I en Faustina Maior of Major. Er is niet veel bekend over haar leven. Zo is de exacte datum van haar geboorte (ergens tussen 98 en 105), die van haar huwelijk met Antoninus Pius en zelfs die van haar dood (eind oktober 140 ?) onbekend. Haar vader was consul Marcus Annius Verus. Faustina had een gelukkig huwelijk met Antoninus en ze kregen samen vier kinderen, die allen werden geboren voordat Antoninus keizer werd. Slechts één van deze kinderen overleefde haar: Faustina (Faustina de Jongere), die later de echtgenote zou worden van Marcus Aurelius, de adoptiefzoon en opvolger van haar vader. Het is bekend dat Faustina een vrolijk leven leidde en vrij ontrouw was. Haar sobere en toegewijde echtgenoot nam, misschien als reactie op het gedrag van zijn vrouw, een van haar slavinnen, Galeria Lysistrate, als concubine. Dat was misschien wel Antoninus’ enige zwakte in zijn verder onberispelijke leven. Overigens heeft Antoninus nooit van Faustina willen scheiden en heeft haar na haar dood bijzonder geëerd. Hij liet haar heilig verklaren (zij kreeg de titel DIVA) en liet een tempel op het Forum Romanum voor haar bouwen die werd voltooid in het jaar 150. Na de dood van Antoninus Pius in 161, voegde Marcus Aurelius de toewijding aan de overleden keizer toe en de tempel werd omgedoopt tot Divo Antonino et Divae Faustinae (voor de Goddelijke Antoninus en Goddelijke Faustina). Tegenwoordig bevindt de kerk San Lorenzo zich binnen de overblijfselen van deze 17 meter hoge tempel, waarvan de imposante restanten nog te zien zijn op het Forum Romanum in Rome.