Follis: Honorius 408 – 423 n.Chr.

Gevonden door Davy Schraepen

Materiaal: brons

Diameter: 18 mm

Gewicht: 3 gr

Voorzijde: Parel diadeem, gedrapeerd, gepantserde buste naar rechts, ster achter het hoofd. Tekst: DN HONORI-VS PF AVG

Keerzijde: Twee keizers die tegenover elkaar staan, elk met een speer en een hand op het schild. Tekst: GLORIA ROMANORVM, in de afsnede het muntteken CONS

Slagplaats: Constantinopel

Opmerking: Ik zie geen atelier letter na de S in het muntteken. De B lijkt op een D  (dan is het ric nummer: RIC. 399,B).

Lit: RIC X 399, B

Gedetermineerd door Balten De Temmerman

Flavius Honorius, geboren op 9 september 384 in Constantinopel als zoon van Theodosius I en Aelia Flacilla. Hij was heerser in het westen van het Romeinse Rijk, als medekeizer van zijn vader Theodosius van 393 tot 395 en als zelfstandig West-Romeins keizer van 395 tot 423. Nadat hij reeds in 386(!) voor de eerste maal tot consul benoemd was, werd hij op 23 januari 393 evenals zijn oudste broer Arcadius tot Augustus uitgeroepen. Eind 394 vertrouwde Theodosius op zijn sterfbed aan Honorius de regering over het westelijk rijk toe onder toezicht van de magister utriusque militiae Stilicho; hij resideerde tot 402 in Milaan, sindsdien in Ravenna, dat hij slechts zelden verliet. Hij huwde in 398 Stilichos dochter, Maria, die in het voorjaar van 408 stierf; hij hertrouwde met een andere dochter van Stilicho, Thermantia, van wie hij zich na de dood van haar vader (408) liet scheiden. Beide huwelijken bleven kinderloos. Honorius kon zich niet tot zelfstandig heerser ontwikkelen, omdat hij vrijwel volledig beheerst werd door zijn adviseurs Stilicho, Olympius en Constantius. De strijd tegen de Westgothen, die in 401 Rome veroverden en plunderden (onder Alarik) en zich vervolgens in Zuid-Galië vestigden, en tegen de overige Germanen, die vanaf 406 en masse de rijksgrenzen overschreden, liet hij geheel aan zijn veldheren over; Constantius elimineerde de tegenkeizers Constantijn III (411) en Iovinus (413), huwde tegen haar zijn de halfzuster van de keizer, Galla Placidia (417) en was in 421 enkele maanden Augustus en mederegent. Na de dood van Constantius (421) geraakte Honorius in onmin met Galla Placidia en zond haar in ballingschap. De verhoudingen tussen de westelijke en oostelijke rijkshelft, waarover van 395 to 408 Honorius’broer Arcadius keizer was, waren tot 408 zeer gespannen, later werden ze beter. Hij overleed op 15 augustus 423 in Ravenna op 38-jarige leeftijd.