Gevonden door Friso Langen
Materiaal: brons
Diameter: ?
Gewicht: ?
Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: L VERVS AVG ARM PARTH MAX
Keerzijde: Victory naar links met in de rechterhand een krans en in de linkerhand een palm. Tekst: TR POT VII IMP III COS III en in het veld S C
Slagplaats: Rome
Lit: RIC 1461 BMC 1324 Cohen 209
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Lucius Aurelius Verus, geboren in Rome op 15 december 130 en Romeins keizer van 7 maart 161-169. Hadrianus had oorspronkelijk Lucius’ vader Aelius benoemd tot zijn opvolger. Door diens vroegtijdige dood, slechts enkele maanden voor de dood van Hadrianus zelf in 138, benoemde Hadrianus Antoninus Pius tot zijn opvolger. Voorwaarde was evenwel dat hij twee opvolgers zou adopteren, namelijk Marcus Aurelius en Lucius, de 7-jarige zoon van Aelius. Zij zouden beiden Antoninus moeten opvolgen en gezamenlijk regeren. Tot de leraren die hem samen met Marcus onderrichtten, behoorden Herodes Atticus en Fronto. Reeds in 145 ontving Lucius Verus de toga virilis, in 153 de quaestuur en in 154 het consulaat, dat hij in 161 samen met Marcus nog eens bekleedde. Bovendien was hij augur en frater Arvalis. Bij de dood van Antoninus Pius in 161 verhief Marcus Lucius Verus terstond tot medekeizer en schiep daarmee het eerste voorbeeld van een gemeenschappelijk bewind. In 164 gaf hij zijn dochter Annia Lucilla aan zijn nu Lucius Aurelius Verus geheten ambtgenoot tot vrouw. Hij was weeldezuchtig, slap en toegeeflijk en miste het nodige verantwoordelijkheidsgevoel. In 162 naar het Oosten gegaan, waar de Parthen Syrië waren binnengevallen, liet hij dan ook het praktische bevel over aan zijn legaten, van wie Avidius Cassius zelfs Ctesiphon veroverde. Bij de vrede in 165 werden Armenië en Osroëne Romeinse vazalstaten en Mesopotamië een Romeinse provincie. Samen met Marcus Aurelius vierde Lucius Verus in 166 een triomf en kreeg de titels Parthicus Maximus, Medicus en Pater Patnae, alsmede de corona civica. In 168 rukte hij samen met Marcus uit tegen de Marcomannen aan de Donau. Hier stierf in begin 169 te Altinum aan een hersenbloeding. Zijn dood was wel een verlichting voor het Rijk. Lucius Verus werd 38 jaar.
