Gevonden door Roy Schwillens
Materiaal: brons, koper ?
Diameter: ca. 18 mm
Gewicht: 1,7 gr
Voorzijde: Gelauwerde en gepantserde buste van Constantius II Caesar, gezien vanaf driekwart naar voren. Tekst: FL IVL CONSTANTIVS NOB C
Keerzijde: Twee soldaten, gehelmd en militair gekleed die tegenover elkaar staan, elk met speer in de hand en leunend op een schild; in het midden een standaard met militaire banner. Tekst:GLOR-IA EXERC-ITVS en in de afsnede • TRP •
Slagplaats: Trier
Opmerking: veel varianten
Lit: RIC VII 592
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Flavius Julius Constantius, bekend als Constantius II werd in Sirmium, in Illyricum geboren op 7 augustus 317, als tweede zoon van Constantijn de Grote en diens vrouw Fausta. Lichamelijk en geestelijk zeer begaafd, werd Flavius Iulius Constantius reeds in 324 tot Caesar verheven. Toen Constantijn de Grote in mei 337 stierf was Constantius er snel bij om zo veel mogelijk macht te grijpen. Hij was waarschijnlijk de drijvende kracht achter het uitroeien van de halve mannelijke familie van Constantijn. In september datzelfde jaar verdeelde hij het rijk samen met zijn broers Constantijn II en Constans. op 9 september 337 namen zij de Augustustitel aan. Hij werd uiteindelijk de enige heerser na de dood van zijn broers en de nederlaag van de usurpator Magnentius in 353 na Christus. Constantius II was een toegewijd christen en voorstander van het Arianisme, een omstreden theologische stroming. Hij vervolgde aanhangers van de Nicene Creed en voerde conflicten met zowel interne opstanden als externe vijanden zoals Perzië. Zijn neef Julianus kwam in 360 na Christus tegen hem in opstand, wat het einde van zijn alleenheerschappij inluidde. Hij regeerde tot aan zijn dood op 3 november 361 in Cilicië, verzwakt door koorts en ook door de strapatsen van de afgelopen jaren. Constantius II werd 44 jaar.
