Categorie: Schaar

Al sinds de ijzertijd is de schaar in gebruik genomen en deze gebruiken we nog steeds heden ten dage. De basisvorm van de knijpschaar bestaat uit twee puntig toelopende snijbladen die met elkaar zijn verbonden door een handgreep. De handgreep fungeert als een soort veer. Wanneer de handgreep wordt ingedrukt, schuiven de snijbladen over elkaar heen. De vorm van de knijpschaar is in de afgelopen eeuwen nauwelijks veranderd. De hedendaagse knijpschaar ziet er nog net zo uit, als een exemplaar uit de 14e eeuw. De zogenaamde scharnierschaar bestond ook al in de late middeleeuwen, maar kwam aanzienlijk minder voor. De datering van een knijpschaar, buiten zijn archeologische context, is niet simpel, maar wordt vooral bepaald door de vorm, met name de overgang van het blad naar de handgreep. De vroegste middeleeuwse knijpscharen bestaan uit twee brede snijbladen: een recht of hellend bovenblad dat spits toeloopt naar de punt en een simpele handgreep. De handgreep is meestal ovaal of cirkelvormig. Een opvallend kenmerk van 14e eeuwse knijpscharen is een rechthoekige doorsnede en de aanwezigheid van een reces op de overgang van het blad naar de handgreep. Het reces kan dienen voor versterking van de handgreep of gewoon als versiering. In latere eeuwen wordt het reces groter en soms versierd. Een ander belangrijk punt bij de datering van de knijpschaar is het gebruikte materiaal. Koperen en messing knijpscharen komen pas vanaf de late middeleeuwen voor. Scharen dienden allerlei doeleinden. Deze werden ook gebruikt voor het knippen van het leer. Bron: Gezocht & Gevonden, bodemvondsten uit Gent