Gevonden door Tom Devos

Materiaal: zilver

Diameter: 17 mm

Gewicht: 2,3 gr

Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: IMP TITVS CAES VESPASIAN AVG P M

Keerzijde: Troon met de rug in de vorm van een diadeem met daarop maïskolven. Tekst: TR P IX IMP XV COS VIII P P

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 122

Gedetermineerd op facebook

Titus (Titus Flavius Caesar Vespasianus Augustus), geboren op 30 december 39 in Rome en was Romeins keizer van 24 juni 79 tot 13 september 81. Hij was lid van de Flavische dynastie en volgde zijn vader Vespasianus op na zijn dood. Daarmee werd hij de eerste Romeinse keizer die de troon besteeg na zijn eigen vader. Voordat hij keizer werd, verwierf hij bekendheid als militair commandant van Legio XV Apollinaris, dienend onder zijn vader in Judea tijdens de Joodse Oorlog. De campagne kwam abrupt tot een einde met de dood van keizer Nero in 68, waarna Vespasianus de keizerlijke macht voor zichzelf opeiste tijdens het Vierkeizerjaar. Toen Vespasianus tot keizer werd uitgeroepen op 1 juli 69, werd Titus belast met de verantwoordelijkheid voor het beëindigen van de Joodse opstand. In 70 belegerde hij met succes Jeruzalem en vernietigde de stad en de Tempel van Jeruzalem. Voor deze prestatie werd hij beloond met een triomftocht; de Boog van Titus herdenkt zijn overwinning tot de dag van vandaag. Het grootste deel van Jeruzalem werd met de grond gelijk gemaakt en Titus behandelde de overlevende Joodse opstandelingen op brute wijze. De Joden herinneren zich Titus als de veroorzaker van de Joodse diaspora. Onder de heerschappij van zijn vader, verwierf Titus bekendheid in Rome omdat hij diende als prefect van de pretoriaanse garde, maar ook omdat hij een controversiële relatie had met de Joodse koningin Berenice. Desondanks regeerde Titus met veel succes na de dood van Vespasianus in 79, en werd hij beschouwd als een goede keizer door Suetonius en andere eigentijdse historici. Als keizer is hij het best bekend om het voltooien van het Colosseum en om zijn vrijgevigheid in het verlichten van het lijden veroorzaakt door twee rampen, de uitbarsting van de Vesuvius in 79 en een brand in Rome in 80. Na amper twee jaar in functie, stierf Titus na een kort ziekbed op 13 september 81 op 41-jarige leeftijd in Rome. Hij werd vergoddelijkt door de Romeinse Senaat en opgevolgd door zijn jongere broer, Domitianus.