Gevonden door Martijn Aarts
Materiaal: brons
Diameter: 26 mm
Gewicht: 8 gr
Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar links. Tekst: MAXIMIANVS NOB CAES
Keerzijde: Genius naakt op chlamys over de linkerschouder na, staande naar links, modius op het hoofd. Patera in rechterhand en hoorn des overvloeds in linkerhand. Tekst: GENIO POPV-LI ROMANI, A links in het veld en Γ rechts in het veld. In de afsnede het muntteken TR
Slagplaats: Trier
Lit: RIC 220b
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Gaius Galerius Valerius Maximianus, bekend als Galerius. Zijn precieze geboortedatum is niet bekend, maar wordt geschat op ca. 250 bij Serdica als zoon van een dacische tovenares. Was eerst herder. Hij diende onder Aurelianus en Probus en werd in 293 door Diocletianus geadopteerd en benoemd tot Caesar van het Oosten; hij huwde diens dochter Valeria. Hij was Romeins keizer van 1 mei 305 tot mei 311. Als bestuurder van groot-Illyricum moest Galierius strijden tegen Germaanse stammen. Vervolgens werd hij naar het Oosten geroepen om het rijk te verdedigen tegen Narses van Perzië, die hem bij Carrhae versloeg (297). Daarop echter drong Galerius met machtige versterkingen Armenië en Mesopotamië binnen, waarbij hij Ctesiphon bereikte; dit leidde tot een voor de Romeinen gunstige vrede. Galerius zou de voornaamste aanstichter geweest zijn tot de christenvervolgingen van Diocletianus (303), die hij in 305 als Augustus van het Oosten opvolgde. Na de dood van zijn medekeizer Constantius Chlorus (306) aanvaardde hij met tegenzin diens zoon Constantijn als Caesar van het Westen, maar weigerde Maxentius te erkennen, tegen wie noch zijn medekeizer Severus noch hijzelf iets konden uitrichten. De in 308 in Carnuntum met medewerking van Diocletianus getroffen overeenkomst maakte Galerius wel tot Senior Augustus, maar bracht hem tevens in conflict met Constantijn en Maximinus Daia, die als Augusti erkend moesten worden (309). In hetzelfde jaar ziek geworden, stierf Galerius in mei 311 te Nicodemia, na kort voor zijn dood door het tolerantie-edict de christenvervolgingen beëindigd te hebben. Te Saloniki herinneren boog, paleis en mausoleum aan deze keizer. Behalve beeltenissen op munten en op reliëfs te Saloniki, bezitten we standbeelden van Galerius in de beroemde porfieren groepen van de tetrarchen in het Vaticaans Museum en aan de San Marco te Venetië; over de vraag welke van de beelden Galerius weergeeft, bestaat verschil van mening.
