Gevonden door Marc Swinnen
Materiaal: brons
Afmetingen: 27 mm / 23 mm
Gewicht: 8,82 gr
Gedetermineerd op facebook
Romeins trompetbeslag
Dag: 26 februari 2019
Luxemburg: 10 centimes 1855, geslagen onder Willem III van Nederland.
Gevonden door Bruno Tielemans
Materiaal: brons
Diameter: 31 mm
Gewicht ( uitgave ): 10 gr
Voorzijde: Centraal het gekroond wapenschild van Luxemburg. Tekst tussen een binnencirkel en parelcirkel: GRAND-DUCHÉ DE LUXEMBOURG, onderaan een vijfpuntige ster.
Wapen van Luxemburg
Keerzijde: Binnen een krans van een samengebonden olijf- en eikentak in drie regels: 10 CENTIMES 1855. Onder de krans A BARTH
Ontwerper: François Barth – Wahl
Algemeen graveur: 
Désiré-Albert Barre, Paris ( 1855-1878 )
Muntmeesterteken Parijs: 
Charles-Louis Dierickx (1845 – 1860)
Muntteken: A
Slagplaats: Parijs
Slagaantal: 1.200.000
Willem III der Nederlanden
Gedetermineerd door Bruno Tielemans
Heilighangertje Scherpenheuvel: ‘ vermoedelijk ‘ 18e eeuw – 19e eeuw
Gevonden door Lorin Van Welden
Materiaal: koperlegering
Afmetingen: 25 mm / 20 mm
Gewicht: 2 gr
Voorzijde: OLV op staak met geknield en biddend Albrecht en Isabella. Tekst: S(ancta) • M(aria) • MONT(is)ACV(ti)• wat betekent: Heilige Maria van de scherpe berg.
Keerzijde: Jezus aan het kruis met Maria en Johannes de Doper er naast. De drie bolletjes stelt de heilige drievuldigheid voor ( De geest, de vader, de zoon ).
Lit: Jaarboek EGMP 1987
Gedetermineerd door Grot Marmot
Rekenpenning Neurenberg, type Leeuw van Sint Marcus, waarschijnlijk Jörg Bischof, ca. 1523.
Gevonden door Henk Vissenberg
Materiaal: koperlegering
Diameter: 26 mm
Gewicht: 4 gr
Voorzijde: Leeuw van Sint Marcus staande naar links met nimbus/halo die de binnencirkel doorbreekt en met vleugels. Zijn staart is geheven en hij houdt het boek der evangelien in zijn rechter voorpoot. Tekst niet goed leesbaar.
Keerzijde: Rijksappel met daarboven een gevoet kruisje, binnen een dubbele driepas met hoekpunten zondere verdere decorarie. Tekst niet goed leesbaar.
Geen literatuur !
Gedetermineerd door Jan Ooms en Freek Groenendijk
Rekenpenning Nederland, ” Inname van Breda “, Dordrecht 1590.
Gevonden door Danny Hennekeij
Materiaal: koperlegering
Diameter: 26 mm
Gewicht: 5,42 gr
Voorzijde: De soldaten komen uit het turfschip dat in de gracht van het slot ligt. Tekst: ❀ PARATI . VINCERE . AVT . MORI . 4 . NONAR . MARTII ( bereid om te winnen of te sterven, de 4e maart ).
Keerzijde: Binnen een lauwerkrans in 7 regels: . BREDA . A . SERVITVTE HISPANA . VINDICATA . DVCTV PRINCIPIS . MAVRITII . A . NASS . A . CIC IC XC . ( Breda van de Spaanse slavernij verlost door ’t beleid van Prins Maurits van Nassau in ’t jaar 1590 ).
Opmerking: De inname van Breda was de eerste van een reeks stedenveroveringen van Maurits, die de Unie zuiverde van Spanjaarden. Het hele Noorden juichte om deze overwinning en in Holland en Zeeland werden uren lang de klokken geluid. ( Holleman – Tas )
Lit: Dugniolle No. 3255. Mitchiner Volume 2, blz. 803, No. 2482. Holleman-Tas, blz.24.
Gedetermineerd door Jan Ooms
Rekenpenning Nederland, ” Vernietiging van de Spaanse Armada “, Middelburg, 1588.
Gevonden door Danny Hennekeij
Materiaal: koperlegering
Diameter: 27 mm
Gewicht: 5,34 gr
Voorzijde: Gekroond wapenschild van de provincie Zeeland, omgeven door acht wapenschildjes. Tekst: ♜ CALCVLI . ORINVM . ZELANDIAE .
Keerzijde: Drie Spaanse oorlogsschepen onder een zon die door de wolken heen komt. Omschrift: POST . NVBILA . PHOEBVS . AO . 1588.
Lit: Dugniolle No.3187 en Schweizerische Bankverein, Niederlandische Rechenpfennige und Marken, Zurich 1992, blz. 117, No.309b.
Gedetermineerd door Jan Ooms
Rekenpenning Neurenberg, Engelse stijl ” William III and Mary II “, Lazarus Gottlieb Lauffer, ca. 1689 – 1694.
Gevonden door Danny Hennekeij
Materiaal: koperlegering
Diameter: 16 mm
Gewicht: 0,92 gr
Voorzijde: Gelauwerd borstbeeld William III naar rechts. Tekst: WIL.III.D.G.ANG.SC.FR.E.HI.REX.
Keerzijde: Gelauwerd borstbeeld Mary II naar rechts. Tekst: MARIA.D.G.M. BR.FR.E.HI.REG. / LGL . R&.
Lit: Groenendijk & Levinson, Nurnberger Rechenpfennige Band 2, blz. 144, No. 509.
Gedetermineerd door Jan Ooms
Rekenpenning Nederland, voor de Rekenkamer van Wallonie en Vlaanderen, Lille, 1571
Gevonden door Danny Hennekeij
Materiaal: koperlegering
Diameter: 27 mm
Gewicht: 4,34 gr
Voorzijde: Bustes van Philips II en Anna van Oostenrijk naar elkaar gewend, met daarboven een kroon. Tekst: PHS . ET . ANNA : DE : G : HISPA : REX .
Keerzijde: Gekroond vierdeling wapenschild van de Zuidelijke provincies met links en rechts het jaar 15 – 71. Tekst: ( lelie ) AD : VSVM : CAMERAE : RATIONVM : INSVL : ENS.
Opmerking: Deze keerzijde is meerdere jaren gebruikt.
Literatuur: Mitchiner Volume I, blz. 774, No.2395 variant en Dugniolle No.2566 variant.
Gedetermineerd door Jan Ooms
Denarius: Marcus Aurelius 145 – 147 n.Chr.
Gevonden door Bert Degrave
Materiaal: zilver
Diameter: 18 mm
Gewicht: 2,73 gr
Voorzijde: Hoofd naar rechts. Tekst: AVRELIVS CAE / SAR AVG PII F
Keerzijde: Honos kijkend naar links met in de rechterhand een tak en in de linkerhand de Hoorn des Overvloeds. Tekst: COS II
Slagplaats: Rome
RIC 429a [A.Pius], RSC 110, Sear (1988) 1379
Gedetermineerd door Balten De Temmerman
Marcus Aurelius, geboren te Rome op 26 april 121. Hij regeerde van 7 maart 161 tot 17 maart 180 over het Romeinse rijk. Niet te verwarren met Marcus Aurelius Mausaeus Carausius. Marcus Aurelius behoorde tot het geslacht der Antonini. Meteen na zijn aantreden stelde hij Lucius Verus (161-169) als medekeizer aan. Marcus Aurelius was de laatste van de “Vijf Goede Keizers”. Hij was een neef van Faustina I. Hadrianus was erg onder de indruk van de jongeman en zorgde ervoor dat hij geadopteerd werd door Antoninus Pius. Die arrangeerde een huwelijk tussen Marcus en zijn dochter Faustina II. Toen Pius stierf benoemde Marcus, Lucius Verus als mede-keizer. Marcus Aurelius was een filosofische keizer en probeerde zijn rijk te verlichten. Op zijn veldtochten schreef hij het beroemde werk ‘Meditaties’. Op 17 maart 180 stierf Marcus Aurelius, op 58-jarige leeftijd, uitgeput door jaren van oorlog, een natuurlijke dood. Hij brak met de traditie van de adoptiefkeizers sinds Nerva om een capabele adoptiefzoon als opvolger te benoemen. Zijn zoon Commodus volgde hem op. De klassieke geschiedschrijving, bijvoorbeeld Historia Augusta, moest niets van Commodus hebben. De benoeming van zijn eigen zoon tot zijn opvolger was in die optiek de grootste fout van de anders zo wijze Marcus Aurelius. Zo kwam een eind aan de gouden eeuw van het Imperium.