Gevonden door Martijn Aarts
Materiaal: brons
Diameter: 22 mm
Gewicht: 4,7 gr
Voorzijde: Gedrapeerde en geharnaste buste met diadeem naar rechts. Tekst: D N THEODORIUS P F AVG
Keerzijde: Keizer staande naar rechts, met rechterhand knielende vrouw recht helpend en in de linkerhand Victory op een wereldbol. Tekst: REPARATIO REIPVB, rechts in het veld Δ en in de afsnede SMTES
Slagplaats: Thessaloniki
Lit: RIC 37d var.
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Theodosius I, geboren op 11 januari 347 in Italica ( Hispania ). Hij was keizer van het oostelijk deel van het Romeinse Rijk van 19 januari 379 tot 17 januari 394, en daarna nog drie maanden (tot zijn plotse dood 17 januari 395) van het gehele rijk. Hij nam onder Valentinianus I met zijn vader deel aan veldtochten in Britannia en tegen de Alamannen (368). Als dux Moesiae overwon hij de Sarmaten (374). In 376 huwde hij Flacilla, die in 386 stierf. Door Gratianus tot magister militum benoemd (378), hielp hij deze de nederlaag van Valens tegen de Goten bij Adrianopel te boven te komen, waarna hij te Sirmium tot Augustus van het Oosten werd benoemd (379). Zo streefde hij naar het herstel van de oostelijke legers en de pacificatie van de door barbaren overstroomde Balkan. Door overwinningen en een wijze politiek wist hij het Gothische gevaar te bezweren. Een in 382 gesloten overeenkomst verleende autonomie aan de op Romeins gebied gebied gevestigde Goten, die anderzijds tot wapenhulp verplichtten. Het opnemen van hen in het Romeinse leger had echter een sterke barbarisering daarvan tot gevolg. Tegen een verder binnendringen van barbaren werd voortaan energiek opgetreden. Toen de tegenkeizer Maximus in 383 vanuit Britannia overstak en Gratianus bij Lyon was gedood, werd de usurpator door Theodosius de facto erkend. Toen deze echter ook Italië binnenviel (387) en Valentianianus II, met wiens zuster Galla Theodosius huwde, vluchtte, verklaarde hij na met de Perzen vrede gesloten te hebben, Maximus de oorlog. Deze werd na een nederlaag bij Siscia gevangen genomen en ter dood gebracht. De in zijn macht herstelde Valentinianus II stond voortaan onder toezicht van Theodosius, die tot 391 in Rome bleef. Nadat Valentinianus II in 392 in Gallia vermoord was, riepen de Franken Eugenius tot keizer uit, die in het hele Westen erkenning vond, echter niet bij Theodosius. Deze viel Italië binnen en nam na een beslissende zege bij de Frigidus zijn tegenstander gevangen, die daarop werd vermoord (394). Op 17 januari 395 stierf keizer Theodosius I onverwacht te Mediolanum (het huidige Milaan), waarschijnlijk aan de gevolgen van hartfalen (door waterzucht). Theodosius werd 48 jaar.
