Dag: 9 maart 2023

Plaquette Onze-Lieve-Vrouw Abdij Middelburg: ca. 1401 – 1574

Gevonden door Jean – pierre Parent

Materiaal: lood / tin

Afmetingen: 26 mm / 40 mm

Gewicht: 28,24 gr

Plaquette voor intern gebruik in de Onze-Lieve-Vrouwabdij te Middelburg ( Kloosterorde Premonstratenzers)

Voorzijde: Gelegen in een rechthoekig veld een dubbel gekanteelde toren uit het wapen van de stad Middelburg. De toegangspoort in een gotische boog.

Keerzijde: Gelegen in een rechthoekig veld binnen een rechthoekig kader, een gezeten en gekroonde H. Maagd Maria.

Datering: z.j. ca. 1401-1574

Aanmaakplaats: Middelburg

Opmerking: De juiste functie/datering van deze plaquette is niet gekend. Aanwezigheidspenning van de monniken aan de vespers ?

Sinds 1100 hadden monniken in Middelburg een klooster. In 1127 vestigde de premonstratenzers uit de Sint-Michielsabdij te Antwerpen zich in de abdij. in 1401 kwam de abdij rechtstreeks onder de paus te staan. Eén van de abten was Nicolaas van der Borcht ( Nicolaas de Castro ), die in 1561 tot eerste bisschop van het nieuw opgerichte bisdom Middelburg werd benoemd ( de kathedraal hiervan werd de Sint-Pieter- of Noordmonsterkerk ). In 1574 kwam er een eind aan het kloosterleven na het langdurige Beleg van Middelburg ( 1572-1574 ), dat uiteindelijk de capitulatie van de Spaansgezinde katholieke stad tot gevolg had. Ondanks garanties van Willem van Oranje dat geestelijken ongemoeid zouden worden gelaten, werden de abdij en het katholiek geloofsleven erin onder dwang beëindigd.

Referentie

 
Gedetermineerd door Paul Callewaert

Follis: Licinius I 316 n.Chr.

Gevonden door Bart Aerts

Materiaal: brons

Diameter: 21 mm

Gewicht: 2,64 gr

Voorzijde: Gelauwerde, gedrapeerde en geharnaste buste naar rechts. Tekst: IMP LICINIVS P F AVG

Keerzijde: Genius staande naar links, torentje op het hoofd, lendenen gedrapeerd, patera in rechterhand en hoorn des overvloeds in linkerhand. Tekst: GENIO POP ROM, in het veld T / F en in de afsnede PTR

Slagplaats: Trier

Lit: RIC VII Trier 120

Valerius Licinianus Licinius, bekend als Licinius I werd geboren in ca. 265 in Moesië. Hij was Romeins keizer van 11 November 308 – 19 september 324. Hij maakte carrière als officier onder Galerius, die sinds 293 Caesar en sinds 305 Augustus van het Oosten was. Op de conferentie van Carnuntum (308) werd Licinius tot Augustus van het Westen benoemd, maar omdat Constantijn geen afstand wilde doen van zijn Augustustitel, die hem twee jaar tevoren door zijn soldaten was verleend, moest Licinius zich voorlopig tevreden stellen met de provincies Raetia en Pannonia als machtsgebied. Na Galerius’ dood in 311 trof hij een vergelijk Maximinus Daia die door Galerius inmiddels erkend was als Augustus van Oosten, en sloot een verbond met Constantijn, wiens dochter Constantia hij huwde. Nadat Constantijn had afgerekend met zijn tegenstander Maxentius, versloeg Licinius ook Maximinus Daia (313), waardoor hem het gehele Oosten toeviel. Kort daarop raakte hij weer in conflict met Constantijn; in 314 moest hij aan deze de hele Balkan afstaan, maar behield hij Azië en Egypte. In 315 waren beiden samen consul en een paar jaar traden gemeenschappelijk op. Maar in 320 werden de relaties weer slechter, onder meer omdat Licinius de christenvervolgingen hervatte; in 322 brak er weer oorlog tussen beiden uit. Licinius werd in 324 verslagen, naar Thessalonica verbannen, kort daarop aangeklaagd wegens hoogverraad en in 325 ter door veroordeeld.