Categorie: Paardenharnaspendant

Paardenharnaspendanten waren kleine metalen sierstukken die beweeglijk aan de leren riemen van het paardentuig hingen. Ze werden met een scharnierend ophangstuk bevestigd aan het hoofdstel, de borstriem of andere delen van het harnas. Vooral in de 13de en 14de eeuw werden de pendanten populair bij ridders en welgestelde ruiters. Veel exemplaren waren schildvormig en droegen een wapenschild waarmee de eigenaar, familie of heer herkenbaar was. Andere pendanten kregen kruisen, dieren, bloemen of geometrische motieven. Ze werden meestal gegoten uit een koperlegering en konden worden verguld, verzilverd of met gekleurd email worden versierd. Tijdens het rijden bewogen en fonkelden ze tegen het paardentuig.

Paardenharnaspendant: 12e eeuw – 15e eeuw

Gevonden door Rik Herkelbout ( ID-221000 )

Materiaal: brons

Afmetingen: 17 mm / 20 mm

Gewicht: 4,71 gr

Mooi klein middeleeuws paardenharnaspendantje met een leeuw (rampant) op zijn achterpoten, met opgeheven klauwen naar links, dit is een familliewapen geweest, jammer dat er geen kleur te herkenen is, dan zouden we de Famillie heraldiek kunnen uitzoeken.

Gedetermineerd door Leon Gorissen

Paardenharnaspendant: ca. 13e eeuw – 14e eeuw

Gevonden door Joery Tackaert ( ID-197579 )

Materiaal: koperlegering

Afmetingen: 18 mm / 31 mm

Gewicht: 3,23 gr

Het veld was goud verguld was, maar omdat we niet precies weten welke kleur het kruis heeft gehad (denkelijk rood of zwart), of dat er nog bijtekens in het kruis stonden zijn er een hoop verschillende mogelijkheden voor dit stukje.

Gedetermineerd door Sin Salem

Middeleeuwse paardenharnaspendant

Gevonden door Koen Dugardijn

Materiaal: koperlegering met glaspasta en resten van vergulding aan bovenzijde en zijkanten.

Afmetingen: 22 mm / 33 mm

Gewicht: 11,06 gr

Gedetermineerd op facebook en voorbeeld van Sin Salem

Middeleeuwse paardenharnaspendant

Gevonden door Ronny Servaes

Materiaal: koperlegering met emaille

Afmetingen: 30 mm / 45 mm

Gewicht: 12,8 gr

Vanaf de twaalfde eeuw waren op de Engelse slagvelden namelijk al standaarden te vinden met daarop drie gouden leeuwen op een rood veld. Deze traditie begon in zekere zin met Hendrik I van Engeland, bijgenaamd Beauclerc. Toen deze koning, de jongste zoon van de beroemde Willem de Veroveraar, in 1100 plaats nam op de troon, was op zijn standaard nog een enkele gouden leeuw te zien. Mede hierdoor kwam de koning ook wel bekend te staan als ‘de leeuw van Engeland’. Toen de vorst in 1121 met zijn tweede vrouw, Adeliza van Leuven, trouwde, voegde Hendrik een tweede leeuw aan de standaard toe. Dit als eerbetoon aan zijn schoonvader, die ook een leeuw op zijn schild had. De derde leeuw werd pas in 1154 toegevoegd, door zijn kleinzoon, koning Hendrik II. Deze eerste koning van het Huis Plantagenet trad dat jaar in het huwelijk met Eleonora van Aquitanië, een van de invloedrijkste vrouwen van de Middeleeuwen in West-Europa. Haar familiewapen bevatte ook een leeuw en om deze belangrijke verbintenis te onderstrepen besloot de koning een derde leeuw aan het koninklijke wapen toe te voegen. Het wapen met de drie leeuwen kwam in de jaren hierna symbool te staan voor de Engelse koningen. De beroemde koning Richard Leeuwenhart (1189-1199) gebruikte het beeld van de drie gouden leeuwen bijvoorbeeld als symbool voor de Engelse troon. De Three Lions zijn sinds die tijd door alle opvolgende monarchen gebruikt.

Gedetermineerd door Sin Salem