Een riemtong is het metalen beslag dat aan het uiteinde van een leren riem is aangebracht, ter versteviging van het leer. Er bestaan verschillende vormen. Soms was het niet meer dan een stukje latoenkoper, maar meestal was het mooi versierd. De riemtong werd gebruikt om het eind van de gordel tegen uitrafelen te beschermen, een gemakkelijke doorvoer van de riem door de gespbeugel te bevorderen en om het riemeind in vorm te houden waardoor het gemakkelijk door de gesp of koppelpassant gehaald kon worden. In de middeleeuwen liet men het riemeinde, na het sluiten, ook wel naar beneden hangen en door het gewicht van de riemtong werd dan tevens het opkrullen voorkomen. Het leder werd tussen de riemtong geklemd die dan met een klinknageltje of met een stiftje werd bevestigd.
Gedurende de gehele middeleeuwen zijn riemtongen in gebruik geweest. De variantie in vorm, grootte en versiering is enorm. Samen met de gesp en het gordelbeslag behoort de riemtong tot de modegevoelige, decoratieve stukken van de gordelgarnituur. Deze ontwikkeling bereikte een climax in de tweede helft van de 14e eeuw, toen deze riemelementen steeds smaller en langer werden en mooier werden versierd.
Bron: Gezocht & Gevonden, bodemvondsten uit Gent