Huldepenning voor de Heer en Mevrouw Visart: 1885

Gevonden door Philip De Busscher

Materiaal: verguld brons

Diameter: 50 mm

Gewicht: 44,82 gr

Voorzijde: Het wapenschild van Brugge met stadskroon en gotische “b” gepresenteerd, links door een leeuw en rechts door een beer, beiden omkijkend en staand op een symmetrische sierkrul en onderaan een lint met de afkorting S.P.Q.B. ( Senatus Populus Que Brugensis ) wat betekent , bestuur en bevolking van Brugge , onderaan , ED DRYEPONDT in kleine letters.

Keerzijde: ∗ HULDEBETOOGING ∗/ AAN / MR & MEVR. /VISART ∗ / 12 January 1885

Visart de Bocarmé werd in 1875 verkozen tot gemeenteraadslid in Brugge . in februari van het jaar daarop werd hij burgemeester van Brugge en slaagde hij er in de armoede in Brugge te bedwingen na onder meer het desastreuze bewind van Jules Boyaval en van het faillisement van de bank Dujardin.

Gedetermineerd door André Vincke uit het KM Brugge en Het Vrije

Kledinghaakje: 16e eeuw – 17e eeuw

Gevonden door Tom Verschueren

tom1 tom1.1

Materiaal: koperlegering

Afmetingen: 18 mm / 36 mm

Gewicht: 3,32 gr

kledinghaakje-800

Gedetermineerd door Tom Verschueren

Republikeinse denarius: Lucius Caesius 112 – 111 v.Chr.

Gevonden door Sammy Fraeyman

Materiaal: zilver

Diameter: ca. 20 mm

Gewicht: ?

Voorzijde: ROMA monogram achter het hoofd van Vejovis naar links gericht, van achteren gezien, een bliksemschicht werpend

Keerzijde: Twee Laren ( Romeinse Godheden ) zittend naar rechts met een hond tussen hen beiden. Bovenaan in het veld het hoofd van Vulcan naar links. Rechts in het veld ER monogram. Links in het veld LA monogram. In de afsnede L·CAESI

Slagplaats: Rome

Lit: Caesia 1; Crawford 298/1; Sydenham 564; Sear 175.

Gedetermineerd door Balten De Temmerman

Sevilla: 4 escudo ( tipo 1 ) ca. 1566 – 1588

Gevonden door Smeets Nick

Muntheer: Philips II, Felipe II, koning van Spanje, Spaanse Nederlanden enz, 1556-1598.

Materiaal: goud

Diameter: 30 mm

Gewicht: 13,60 gr, bij uitgifte 13,53 gr

Voorzijde: In een parelkrans het gekroonde wapenschild van Philips II, zonder dat van Portugal, de kroon onderbreekt de parelkrans. Een S en een vierkante D links van het wapenschild voor Melchor Damián de Roxas. Rechts van het wapenschild een parel en IIII voor de waarde 4 escudo. Tekst: PHILIPPVS II DEI GRATIA ; Philips II met Gods Gratie.

Keerzijde: Een kort krukkenkruis in een dubbele vierpas met aan de binnenhoeken een bloemversiering en in de buitenhoeken telkens een ring. Dit alles in een parelkrans. Tekst: HISPANIARVM REX; Spaans koning.

Datum: z.j. ca. 1566 – 1588

Slagplaats: Sevilla

nick1.2-800

Filips II van Spanje

Referentie

Lit: Cayon-Castan (1983), 3910; Maravedis Felipe II, 4 ESCUDOS (tipo 1)

Gedetermineerd door rimidi

Denarius: Sabina 129 n.Chr.

Gevonden door Sjoerd Hoogenkamp

Materiaal: zilver

Diameter: 18 mm

Gewicht: 3,07 gr

Voorzijde: Hoofd van Sabina naar rechts Tekst: SABINA AVGVSTA

Keerzije: Concordia staande naar links met pater en Hoorn des Overvloeds. Tekst: CONCORDIA AVG

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 390, RSC 3a, BMC 929

Gedetermineerd door Balten De Temmerman en Andre van Erkom

Vibia Sabina, geboren in 83, was de vrouw van keizer Hadrianus en keizerin in Rome van 117 – 136. Zij was een dochter van Matidia, een nicht van keizer Trajanus, die zelf geen kinderen had. Door deze verwantschap met de keizer was Vibia Sabina voorbestemd voor het politieke huwelijk met Hadrianus, de opvolger van Trajanus. Het huwelijk werd gearrangeerd door Pompeia Plotina, de echtgenote van Trajanus. Het huwelijk vond plaats in 100, waardoor Hadrianus’ positie als opvolger versterkt werd. Het werd een ongelukkig huwelijk. Zij begeleidde haar man wel op zijn zeer frequente tournees door de provincies, maar Hadrianus besteedde weinig aandacht aan haar en toonde zelfs openlijk meer belangstelling voor andere getrouwde vrouwen en jonge mannen als Antinoüs. Het huwelijk bleef kinderloos. Sabina’s overspelige avonturen werden echter niet geduld. Als gevolg van te intieme relaties werd de prefect van de Praetoriaanse garde (Septicius Clarus) ontslagen en de historicus Suetonius de toegang tot de keizerlijke archieven ontzegd. De natuurlijke dood van Sabina in 136 werd vanaf het begin in twijfel getrokken en het is mogelijk dat Hadrianus haar heeft vergiftigd, zoals de geruchten gingen, of dat zij zelfmoord heeft gepleegd.