Gevonden door Tom Maertens
Materiaal: zilver
Diameter: 16 mm
Gewicht: 2,03 gr
Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: MAXIMIA-NVS AVG
Keerzijde: De Tetrarchen: Diocletianus, Maximianus, Constance en Galerius, twee aan twee in militaire kledij, offerend boven een verlichte driepoot voor een omheining bestaande uit zes torens. Tekst: VIRTVS – MILITVM/ -|-// C.
Slagplaats: Trier
Lit: RIC 109b; RCV.13098; RSC.622b; C 622
Gedetermineerd door Balten De Temmerman
Marcus Aurelius Valerius Maximianus Herculius, beter bekend als Maximinianus werd rond 249/250 geboren in Sirmium. Maximianus was getrouwd met Eutropia, en had met haar twee kinderen: Maxentius en Fausta. Een andere dochter, Theodora, was mogelijk een stiefdochter. Hij was Romeins keizer en mederegent van Diocletianus van 286 tot 305. Hij volgde zonder verdere studies een militaire loopbaan, waarbij hij het tot generaal bracht en bevriend raakte met Diocletianus, die hem eerst tot Caesar (285) en spoedig daarna tot Augustus (286) verhief. Hij diende in de legers van onder andere Aurelianus, Probus en Carus. Belast met de verdediging van het Westen, opereerde Maximinianus in Gallië en Germanië, maar moest met Carausius, die zich in Britannië tot keizer had uitgeroepen, een akkoord sluiten (289). Bij de invoering van de tetrarchie (1 maart 293) kreeg hij Constantius Chlorus als Caesar naast zich. Deze huwde zijn dochter Theodora en wist Britannië te herwinnen, terwijl Maximinianus aan de Rijn stond. In Afrika, waar Maximinianus o.m. een opstand van de Quinquegentani dempte (298), zette hij de christenvervolging met alle strengheid door. Daarop vierde hij in Rome, waar hij met de bouw van de thermen van Diocletianus begon, samen met deze een triomf. Op 1 mei 305 abdiceerden de beide Augusti, waarog Maximinianus zich in Lucanië terugtrok. Op verzoek van zijn zoon Maxentius teruggekeerd in de politiek (306), bedwong hij Severus en wist hij Constantijn, die zijn dochter Fausta huwde, voor zich te winnen. Na opnieuw de keizerstitel aangenomen te hebben moest Maximinianus voor zijn zoon, met wie hij in conflict geraakt was, naar Gallië vluchten, waar hij Constantijn de macht trachtte te ontrukken. Hij werd in Massilia ( het huidige Marseille ) gevangen genomen en sloeg de hand aan zichzelf in juli 310 rond de leeftijd van 60 jaar.
