Gevonden door Philip De Busscher

Materiaal: koperlegering
Afmetingen: 30 mm / 40 mm
Gewicht: 7 gr
Gedetermineerd door Marcvo Sanders en Bruno Tielemans
©Metaaldetectie Vlaanderen vzw – Metal Detection Flanders – Détection de métaux Flandre
Database van Metaaldetectie Vlaanderen vzw. Elk stukje metaal heeft een verhaal.
Gevonden door Philip De Busscher

Materiaal: koperlegering
Afmetingen: 30 mm / 40 mm
Gewicht: 7 gr
Gedetermineerd door Marcvo Sanders en Bruno Tielemans
Gevonden door Stephanus Bostelaar

Materiaal: lood / tin
Diameter: 25 mm
Gewicht: 1,55 gr
Voorzijde: Binnen een gladde cirkel/boord een zespuntig ster-motief. Centraal, een (passer)punt.
Keerzijde: Blanco
Datering: z.j. ca. 17e à 18e eeuw.
Aanmaakplaats: z.pl. onbekend.
De juiste functie/datering/aanmaakplaats van deze penning is onbekend.
Gedetermineerd door Paul Callewaert
Gevonden door Lawrence Balcaen

Materiaal: brons
Diameter: 19 mm
Gewicht: 4 gr
Voorzijde: Gedrapeerde en geharnaste buste met diadeem naar rechts. Tekst: DN GRATIANVS AVVG AVG
Keerzijde: Victory naar links met krans en palmtak. Tekst: SECVRITAS REI PVBLICAE / OF S / I – R / en in de afsnede het muntteken LVGP
Slagplaats: Lugdunum
Lit: RIC 21b
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Flavius Gratianus, Geboren op 18 april 359 in Sirmium was een Romeins keizer van 4 augustus 367 tot 25 augustus 383. Gratianus was de zoon van Valentinianus I en diens eerste vrouw Marina Severa. Hij was nog erg jong (8 jaar) toen zijn vader Valentinianus hem tot mede-keizer benoemde. Toen zijn vader stierf, riep een deel van het leger zijn 4-jarige halfbroer Valentinianus II uit tot keizer, maar Gratianus wendde een burgeroorlog af door hem mede-keizer te maken. Gratianus werd nooit geliefd bij het leger en toen het oost-romeinse leger een smadelijke nederlaag leed tegen de Gothen zag een Romeinse generaal met de naam Magnus Maximus zijn kans schoon en kwam in opstand. Gratianus trok ten strijde, maar in de buurt van Parijs lieten zijn mannen hem in de steek en niet veel later werd hij in Lyon gedood op 25 augustus 383 op een leeftijd van 24 jaar.
Gevonden door Tom Devos




Materiaal: brons
Afmetingen: ca. 35 mm / ca. 40 mm
Gewicht: 140 gr
Gevonden door Brynckminator Brynckminator

Materiaal: ijzer / koper
Afmetingen: 30 mm / 37 mm
Gewicht: 37 gr
Gedetermineerd door Brynckminator Brynckminator
Gevonden door Mathieu Vens

Materiaal: brons
Diameter: 17,6 mm
Gewicht: 1,73 gr
Voorzijde: Gedrapeerde en geharnaste buste met rozet-diadeem naar rechts. Tekst: CONSTANTI-NVS MAX AVG
Keerzijde: Twee aankijkende gehelmde soldaten met speer en schild, tussen de soldaten twee standaards met puntige toppen i.p.v. banners. Tekst: GLOR-IA EXERC-ITVS en in de afsnede het muntteken TR • P.
Slagplaats: Trier
Lit: RIC VII Trier 537
Gedetermineerd door Andre van Erkom
Flavius Claudius Constantinus, bekend als Constantijn II, geboren te Arles in februari 316 was een Romeins keizer van 9 september 337 tot april 340. Constantijn was de oudste zoon van Constantijn de Grote en diens vrouw Fausta. Reeds op 1 maart 317 werd Flavius Claudius Constantinus, samen met Crispus en Licinius jr. tot Caesar verheven. Hij ontving een voortreffelijke opvoeding, en werd al vanaf jonge leeftijd meegenomen op veldtochten. Na Crispus’ dood in 326 nam Constantijn II waarschijnlijk diens plaats in Gallië in. Zijn veldheren versloegen de Alamannen; sedert 331 komt de eretitel Alamannicus bij zijn naam voor. Het jaar daarop versloeg hij op verzoek van de Sarmaten de Goten. De Sarmaten zelf, tegen wie hij daarna moest optreden, ondergingen hetzelfde lot; niet minder dan 300.000 van hen vestigden zich als coloni op Romeins gebied. Constantijn II resideerde veelal in Trier, waar hij in contact kwam met de verbannen bisschop Athanasius. Op 9 september 337, toen de moeilijkheden na de dood van Constantijn de Grote uit de weg waren geruimd, nam hij samen met zijn broers de titel Augustus aan. In 338 kwam te Viminacium een verdeling van het rijk tot stand, waarbij Constantijn II Britannië, de beide Galliën en Spanje behield, die hem reeds door zijn vader in 335 waren toegewezen. Spoedig raakte Constantijn II echter in conflict met Constans I, die hij trachtte te bevoogden; ook maakte hij aanspraak op diens diocesen Afrika en Italië. In 340 drong hij onverwacht Italië binnen, maar werd bij Aquileia in een treffen met de voorhoede van Constans, die zelf nog in Naissus was, verslagen; hij kwam op de vlucht om in een rivier in april 340 op 24-jarige leeftijd.