Dag: 18 juli 2024

Gronsveld: oord z.j. 1649

Gevonden door Kurt Cr

Materiaal: koper

Diameter: ?

Gewicht: ?

Voorzijde: Gekroond wapenschild met 4 kwartieren en een hartschild. Tekst: IOES.COMES.D.BRONCHORST.ET (of variant). Voluit: Ioes comes de Bronckhorst et, wat betekent: Jan, graaf van Bronckhorst en (de tekst gaat verder op de keerzijde).

1: Wapen van Bronckhorst (klimmende leeuw naar rechts).
2: Wapen van Batenburg (Andrieskruis met in de vlakken droogscheerders scharen).
3: Wapen van Gronsveld (drie bollen).

Keerzijde: Drie wapenschildjes met daarboven een kroon en tussen de twee bovenste schildjes een klimmende leeuw of dubbelkoppige adelaar. Tekst: IN.GRONSVELT.BARO.D.BATO.ET.R. (of variant). Voluit: in Gronsvelt baron de Batenburg et Rimburg, wat betekent: in Gronsveld, baron van Batenburg en Rimburg.

De wapenschildjes op de keerzijde en de figuur daartussen zijn:

 A is een klimmende leeuw (wapen van Bronckhorst) naar rechts.
        B is een klimmende leeuw (wapen van Bronckhorst) naar links.
         C zijn de 3 bollen van Gronsveld.
        D is een tweekoppige adelaar.
        E is een leeuw naar links op gestreepte achtergrond.

Dit wordt hier weergegeven als:

A  ( E )   C

A

Muntteken: 3 bollen in een wapenschild: vanaf de 15e eeuw 

Slagplaats: Gronsveld

W. van den Nieuwenhof beschreef een variant met in het hartschild 3 lelies i.p.v. 3 bollen en de leeuwen naar links gewend. Deze variant is ook al eens beschreven door Neumann (plaat XIV – 12412). Recent is een exemplaar gevonden door een detectoramateur, zie hier de afbeelding. Dit type komt voor met tekst welke door de kroon wordt onderbroken maar ook met tekst welke boven de kroon doorloopt.

Referentie

GRONS.2

Gedetermineerd door Eric Aerts

Centenionalis: Magnentius 350 – 353 n.Chr.

Gevonden door Mark Boeckhout

Materiaal: brons

Diameter: 19,73 mm

Gewicht: 2,8 gr

Voorzijde: Gedrapeerde buste met kuras naar rechts, achter het hoofd A. Tekst: DN MAGNEN-TIVS PF AVG

Keerzijde: Twee Victory’s tegenover elkaar, met tussen hen in een krans met de inscriptie VOT-V-MVLT-X, ondersteund door een kolom. Tekst: VICTORIAE DD NN AVG ET CAE en in de afsnede het muntteken TRP ?

Slagplaats: Trier ?

Opmerking: slagplaats onder voorbehoud

Lit: RIC VIII Trier 307; Sear 18818 ?         

Gedetermineerd door Balten De Temmerman en Andre van Erkom

Flavius Magnus Magnentius werd geboren in Samarobriva ( het huidige Amiens ) in ca. 303. Zijn vader was Brits en zijn moeder Frankisch. Hij was getrouwd met Justina, die na Magnentius’ dood zou hertrouwen met keizer Valentinianus I. Magnentius maakte carrière in het leger. Tijdens een banket op 18 januari 350 in Gallia werd hij door de aanwezigen tot keizer benoemd. Men koos die tijd omdat men had gehoord van militaire tegenslagen voor Constantius II in het oosten. Toen Constans hoorde van de opstand vluchtte hij naar de Pyreneeën, waar hij alsnog werd gedood in februari 350. Magnentius had al snel de controle over de meeste van Constans’ gebieden. Laat in de winter ontving Constantius II het bericht dat zijn broer was overleden. Hij was onzeker over wat hij moest doen, aangezien hij net doende was met een veldtocht tegen de Perzen. Constantius’ zuster Constantina haalde vervolgens Vetranio over zich tot keizer in de Balkan uit te roepen en te onderhandelen met Constantius. Constantius zag dit niet zitten, en Vetranio verbond zich met Magnentius, om zo te proberen Constantius te overtuigen hen te erkennen. Constantius trok echter ten strijde en dwong Vetranio al snel tot aftreden. In juni 350 was er nog de opstand van Nepotianus in Rome, die snel door Magnentius werd neergeslagen. De volgende winter benoemde Magnentius ene Magnus Decentius, mogelijk zijn broer, tot Caesar om de Rijn en Gallia te beschermen. Constantius benoemde zijn neef Flavius Claudius Constantius Gallus in het oosten tot Caesar, zodat hij zelf kon afrekenen met Magnentius. In september kwam het tot een grote slag bij Mursa, waarbij Magnentius veel soldaten verloor. Hij trok zich terug naar Noord-Italië en later naar Gallia. Tot 3 juli 353 bleef Constantius vervolgens in Milaan, om vervolgens ook naar Gallia te gaan. Magnentius’ troepen werden in de Franse Alpen verslagen bij Mons Seleuci. Magnentius vluchtte naar Lyon. Zijn troepen zagen geen heil meer in de strijd en wilden Magnentius overdragen aan Constantius. Op 10 augustus pleegde hij echter zelfmoord.

Gesp: type dubbele lus, rechthoekig 1450 – 1600

Gevonden door Nicolas De Groot

Materiaal: koperlegering

Afmetingen: 25 mm / 38 mm

Gewicht: 6,6 gr

Gedetermineerd door Jean Pierre Parent