Gevonden door Marc Hendriks ( ID-206187 )

Materiaal: zilver met resten van emaille

Lengte: 24 mm

Gewicht: 4,5 gr

Type: Schildvormige applicatie (beslagstuk).

Voorstelling: Een leeuw ‘en regardant’ (terugkijkend) in hoogreliëf. De leeuw lijkt in zijn eigen staart te bijten, wat een krachtig circulair motief vormt binnen de schildvorm.

Materiaal/Techniek: Gegoten (waarschijnlijk een koperlegering of zilver, gezien de referentie naar de Pritzwalker zilvervondst). Het verdiepte vlak vertoont resten van emaille, mogelijk in de kleur paars/blauw, wat duidt op een kostbaar object.

Datering: 14e eeuw (Late Middeleeuwen).

Functie en Context: Dit onderdeel was van een kledingsluiting, zoals een haak-en-oogsluiting of een grote gespbroche. In de 14e eeuw was het mode om kleding te decoreren met talrijke kleine beslagstukken en luxueuze sluitingen die zowel functioneel als statusverhogend waren. De vlakke achterzijde zat ergens op gesoldeerd.

Symboliek: De ‘Leeuw met de Staart’ In de 14e-eeuwse iconografie is de leeuw die zijn sporen uitwist met zijn staart (zoals beschreven in de Physiologus) een direct symbool voor de Incarnatie: Christus die zijn goddelijkheid verbergt voor de duivel. De terugkijkende houding versterkt het aspect van waakzaamheid. Het bijten in de staart kan gelinkt worden aan de Ouroboros-symboliek (eeuwigheid), maar in een christelijke context benadrukt het vooral de zelfbeheersing en de cyclus van opstanding.

Conclusie: Dit is een prachtig voorbeeld van een 14e-eeuwse emaille-applicatie met een diepe religieuze en morele gelaagdheid. Het typeert de hoofse cultuur van die tijd, waarin gebruiksvoorwerpen werden doorweven met christelijke allegorieën.

Bron: Der pritzwalker silberfund schmuck des späten mittelalter

Gedetermineerd door Wessel Spoelder