AR Denarius: Trajanus 103 – 111 n.Chr.

Gevonden door Hopper Huppus

Materiaal: zilver

Gewicht : 2,5 mm

Diameter: 1,9 gr

Materiaal: zilver

Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: IMP CAES NER TRAIAN OPTIM AVG GERM DAC

Keerzijde: Felicitas staande naar links met caduseus en cornucopiae. Tekst: PARTHICO PM TR P COS VI PP SPQR

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 332

Gedetermineerd door Balten De Temmerman

Trajanus werd op 18 september 53 in Italica (Hispania) geboren als zoon van Marcus Ulpius Traianus en de Spaanse Marcia. Hij was Romeins keizer van 28 januari 98 tot 9 augustus 117. Na onder zijn vader in Syria gediend te hebben werd in 78 quaestor en ca. 84 praetor, waarna hij als commandant naar Spanje ging. Daar kreeg hij de opdracht de opstand van Saturninus in Germania Superior te dempen (88). Na zijn consulaat in 91 keerde hij als stadhouder naar Opper-Germanië terug, waar hij door de aanleg van wegen en castella en de stichting van kolonies de Rijn- en Donaugrens versterkte. Met zijn naam zijn de steden Nijmegen (Noviomagus) en Xanten (colonia Traiana) verbonden (Hiernaast een bronzen portretkop van Trajanus, gevonden in de Waal bij Xanten (?)). In 97 werd hij door Nerva geadopteerd en, voorzien van speciale bevoegdheden, tot mederegent onder titel Caesar verheven. Het jaar daarop volgde hij Nerva in Keulen op. Zijn eerste daad was de bestraffing van opstandige praetorianen, die hij naar Germania ontbood, waar hij voorlopig bleef en de titel Germanicus verwierf. In Rome, waar hij in 99 aankwam, werd hij algemeen verwelkomd. Het gebruikelijke donativum werd door hem gehalveerd, geschenken bij zijn troonsbestijging wees hij van de hand. Voor alles bereidde hij zich voor op de oorlog tegen de Dacische Decebalus, met het doel de Donaugrens te beveiligen. Ook lokt het Dacische goud. In 101 rukte Trajanus uit en overwinterde na een onbesliste slag bij Tapae aan de overzijde van de Donau. Toen hij het volgend jaar de hoofdstad Sarmizegetusa bedreigde, gaf Decebalus zich over, waarna de keizer de titel Dacicus aannam en te Rome een triomf vierde. In 105 roerde Decebalus zich opnieuw. Weer rukt Trojanus uit over de door Apollodorus bij Dobretae gebouwde Donaubrug en veroverde de Dacische hoofdstad, waarop Decebalus zich het leven benam. Zijn land werd de provincie Dacia, zijn hoofdstad een Romeinse kolonie. De zuil van Trajanus te Rome en het Tropaeum Traiani te Adamklissi (Roemenië) zijn een blijvende herinnering aan deze veldtochten. De Donaulinie kon nu worden versterkt en het spoedig tot rust gekomen gebied werd beveiligd en weldra geheel geromaniseerd (Roemeens!). Intussen werd ook in het Oosten de rijksgrens afgerond doordat Aulus Cornelius Arabia Nabataea als provincie inlijfde (105). In Numidië versterkten de Romeinen in alle stilte hun greep op het land door de stichting van Thamugadi en Lambaesis. Om de Parthische dreiging het hoofd te bieden verklaarde Trajanus in 113 de Parthen de oorlog. Zijn legers bezetten Armenië en een deel van Mesopotamië, waarna Armenië, Cappadocië en Klein-Armenië aan het rijk werden toegevoegd. In 115 keerde de keizer zich tegenkoning Osroës zelf en trok, na in Antochië overwinterd te hebben in 116 de Tigris over, waarna hij de hoofdstad Ctesiphon bezette en de Perzische golf bereikte. Assyrië en Mesopotamië werden Romeinse provincies en aan ’s keizers eerder verworven titels werd die van Parthicus toegevoed. Het veroverde gebied met zijn belangrijke verbindingsroutes naar het Oosten bleef echter onrustig. Weliswaar werden revoltes onderdrukt, sloeg Lusius Quietus aanvallen in het noorden af en werd in Ctesiphon een vazalkoning aan de macht gebracht, maar de situatie bleek moeilijk in de hand te houden. Ook in Cyrene, Cyprus, Egypte en de Levant, waar Joden rebelleerden, deden zich problemen voor. Zo besloot Trajanus van een voorgenomen tocht naar Indië af te zien en terug te keren. Ernstig ziek bereikte hij Antiochië. Hij stierf, op doorreis naar Rome, op 9 augustus 117 in het Cilicische Selinus. Zijn opvolger was de door hem geadopteerde Hadrianus. Trajanus werd 63 jaar.

Luik: brulé 1546

Gevonden door Hopper Huppus

Materiaal: biljoen

Diameter: 24 mm

Gewicht: 2,60 gr

Voorzijde: Wapenschild met het wapen van Oostenrijk en Habsburg gelegen op een kruis welke de binnenrand doorbreekt. Tekst:  GEORGI / IVS. ABA / AVSTRIA / EPS. LEO (of variant). Voluit: Georgius ab Austria episcopus Leodiensis. Dit betekent: Georgius van Oostenrijk bisschop van Luik.

Keerzijde: Het perron van Luik omgeven door drie wapenschildjes. Links een gedeeld wapenschild met links het wapen van Bouillon en rechts van Luik. Rechts een wapenschild met het wapen van Loon en onder een wapenschild met het wapen van Franchimont. Boven de wapenschildjes de cijfers van het jaartal 15 46. Tekst: ( Kruisje ) DVX. BVLLON. COMES. LOSSEN (of variant). Voluit: dux bullonensis comes lossensis. Dit betekent: hertog van Bouillon, graaf van Loon.

Wapens van Bouillon, Luik, Loon en Franchimont

Slagplaats : Luik

Joris van Oostenrijk

Referentie

LUI.20

Lit: Vh G 1153

Gedetermineerd op facebook

Monetaire mereau: Brugge ca. 1297

Gevonden door Paul Callewaert


Materiaal: lood/tin legering

Diameter: 13,5 mm

Massa: 1,27 gram.

Voorzijde: Lang gevorkt kruis , in ieder kwartier 3 bollen.

Keerzijde: Sint-Andreaskruis met in het bovenste en onderste kwartier 3 bollen en de letter B.

Volgens Redgy Dewulf.
“Gebruikt voor het betalen van kleinere sommen aan werklieden.
En kan men ze dus beschouwen als munten”.
Al zijn ze nog in geen enkele muntcatalogus opgenomen !

Gedetermineerd door Paul Callewaert

Frankrijk: Blanc à la couronne 1483 – 1498

Gevonden door Paul Callewaert

Materiaal: biljoen

Diameter ( uitgifte ): 25 mm

Gewicht ( uitgifte ): 2,75 gr

Voorzijde: Wapenschild van Frankrijk omgeven door drie kroontjes, geplaatst in een dubbele trilobe/driepas. Tekst: A/ ✠ KAROL[VS]* FRANCORVm[* R]EX: (Muntmeesterteken bloem) / Karel, koning van Frankrijk .

Keerzijde: In een dubbele vierpas/quadrilob een kruis met in de kantons in 1 & 4 een lelie en in 2 & 3 een kroon. Tekst: B/ ✠ SIT* nOmEn* D[n]I: BENEDICTV: (Mm) / geheiligd zij de naam van de heer.

Slagplaats: Lyon

Type : Blanc à la couronne
Date 24/04/1488
Date n.d.
Nom de l’atelier/ville : Lyon
Métal : billon
Titre en millième : 359  ‰
Diamètre : 25  mm
Axe des coins : 3  h.
Poids : 2,75  g.
Degré de rareté : R1

Karel VIII van Frankrijk

Gedetermineerd door Wom

Voetje van een penkandelaar: 14e eeuw – 15e eeuw

Gevonden door Brynckminator Brinckminator

Voetje van een penkandelaar in gegoten koperlegering.
2e helft 14e eeuw – eerste helft 15e eeuw. Die kandelaars werden vnl. in de Nederlanden gegoten.

hondje2-800hondje3-800

Gedetermineerd door Kokroel op BodemVondstenWereld,  foto’s ook van op BodemVondstenWereld.

Romeins vrouwenhoofdje

Gevonden door Balten De Temmerman

Materiaal: ?

Afmetingen: ?

Gewicht: ?

Zou een hoofdje zijn van een Bacchantes

Griekse, Etruskische en Romeinse kunstenaars schilderen op amforen, glazen en kelken graag amoureuze scènes met erotische kleuring en na wat glazen wijn ook zuiver pornografische sfeerbeelden, orgieën waarin mannen en vrouwen zich in wellust verliezen. Sappige zoete druiven spatten open in Romeinse monden, lippen en huid worden met blauwe druiventrossen zacht gekitteld en opgewonden, rode wijn stroomt overvloedig over warme lichaamsdelen.

De Mainaden of Bacchanten, nimfen en vrouwelijke aanbidders van de wijngod Dionysos (Bacchus genoemd in Rome) kleden zich in lange gewaden en dierenvellen, soms met een kroon van wijnranken. In extatische geestestoestand geven ze zich, geïntoxiceerd door wijn, over aan wilde dansen, nog meer wijn, ongecontroleerd seksueel gedrag, verminking en grof geweld. Hun voedsel bestaat uit rauw vlees dat zij met blote handen van hun slachtoffer afscheuren, meestal dieren waarin hun god geïncarneerd is. Ze willen vleselijk deelnemen aan Dionysos’ verheven goddelijkheid. Deze vrouwen zijn werkelijk gestoord, niet zelden gaan ze over tot moord op mannen of kinderen.

Gedetermineerd door Balten De Temmerman