Dag: 4 januari 2021

Brussel: Pauwenschelling ca. 1616 – 1621

Gevonden door Nico Croes

Materiaal: zilver 582 / 1000

Diameter: 30 mm

Gewicht: 4,1 gr

Voorzijde: Een gekroonde pauw met gespreide vleugels en opgezette staart in vooraanzicht met op de borst het gedeelde wapenschild van Oostenrijk – Bourgondië. ALBERTVS·ET·ELISABET·DEI·GRATIA (Albrecht en Isabella bij de gratie gods)

Keerzijde: Gekroond wapenschild van de aartshertogen geplaatst op een gekanteld takkenkruis dat het omschrift onderbreekt. Tekst: ARCHID·AVS·DVCES·BVRG·BR·ZC aartshertogen van Oostenrijk hertogen van Bourgondië Heer van Doornik.

Datum: z.j. 1616 – 1321

Muntteken:

Slagplaats: Brussel

Albrecht en Isabella

Referentie

Lit: Vanhoudt I 413; nieuwe Vanhoudt 623•BS

Gedetermineerd door Eric Aerts

Crotal bell: 16e eeuw – 17e eeuw

Gevonden door David Vandenbussche

Materiaal: koperlegering

Diameter: ?

Gewicht: ?

Bellen die op deze manier zijn gemaakt, zijn gemakkelijk te herkennen aan de twee ‘klankgaten’ in de bovenste helft van het lichaam. Deze zijn in feite primair bedoeld om de positionering van de kern te vergemakkelijken, in plaats van voor de overdracht van het geluid.

Postmiddeleeuwse crotal bells kunnen eenvoudig of versierd zijn, en decoratie kan zowel op de bovenste als de onderste helft zijn aangebracht, of alleen op de onderste helft. Wanneer beide helften versierd zijn, kunnen de ontwerpen vergelijkbaar of verschillend zijn.

Met makermerk en schubbenpatroon op de onderste helft, bovenste helft zonnestralenversiering

Referentie

Referentie

Referentie

Gedetermineerd op facebook 

Frankrijk Eerste Keizerrijk: 1 franc 1811 ( K )

Gevonden door Stef Andries

Materiaal: zilver 900 / 1000

Diameter: ca. 22 mm

Gewicht: ?

Voorzijde: Gelauwerd hoofd Napoleon naar rechts. Tekst: NAPOLEON EMPEREUR♦ onder de halsafsnede TIOLIER

Keerzijde: Tussen twee lauwriertakken in twee regels 1 FRANC♦ Tekst: EMPIRE FRANCAIS♦  1811♦ K

Rand: DIEU PROTEGE LA FRANCE

Ontwerper: Pierre-Joseph Toilier

Muntmeesterteken: Hugues Vignes 1809-1826

Muntteken: K

Slagplaats: Bordeaux

Slagaantal: 47.805

Napoleon Bonaparte

Referentie

Referentie

Gedetermineerd door Eric Aerts

Frankrijk Tweede Keizerrijk: cinq centimes 1856 ( K )

Gevonden door Stef Andries

Materiaal: brons

Diameter: ca. 25 mm

Gewicht: ?

Voorzijde: Buste naar links. Tekst: NAPOLEON III EMPEREUR 1856 BARRE

Keerzijde: Keizerlijke adelaar. Tekst: EMPIRE FRANCAIS ★ CINQ CENTIMES ★ K

Ontwerper: Jean – Jacques Barre

Algemeen graveur Parijs: Désiré-Albert Barre, ( 1855-1878 )

Muntmeester Bordeaux:  Raymond-Alexandre Vignes, ( 1826-1857 )

Muntteken: K

Slagplaats: Bordeaux

Slagaantal: 14 975880

Napoleon III

Referentie

Referentie

Gedetermineerd door Stef Andries

Franse uniformknoop: 90ste regiment 19e eeuw

Gevonden door Stef Andries

stef5-800 stef5.1-800

Materiaal: koperlegring

Diameter: ca. 16 mm

Gewicht: ?

Voorzijde: Binnen een voluut met daarboven een stip het regimentsnummer 90

Keerzijde: Blanco met een afgebroken mandvormige bevestiging

De mandvormige bevestiging zorgde, vergeleken met een gewone bevestiging, voor een grotere weerstand tegen beschadiging (breuk). Na de eerdere ervaringen van de troepen van Napoleon met knopen die door strenge vorst uit elkaar vielen (knopen gemaakt van zink-loodlegeringen), kwam er meer aandacht voor de kwaliteit en duurzaamheid van militaire knopen.

Oudere knopen waren helemaal niet gemerkt en het overgrote deel van de knopen die met de giettechniek werden gemaakt, hadden ook geen merktekens van de fabrikant. Sommige fabrikanten hebben hun producten niet of slechts tijdelijk niet gemarkeerd (bijvoorbeeld bij de start van hun activiteit). Franse militaire knopen uit de periode van de Napoleontische oorlogen waren meestal niet gemerkt, vooral die met een mandvormige bevestiging. Omdat er geen handtekening op het product staat, is het lastig om conclusies te trekken over de fabrikant of het land van herkomst. De enige aanwijzing is de constructie van de knop. In bepaalde situaties kan dit handig zijn bij het toewijzen van een bepaalde knop aan een fabrikant, land of tijdperk.

Lit: Le Bouton Uniforme Français

Gedetermineerd door Stef Andries

Sestertius: Lucius Verus 165 – 166 n.Chr.

Gevonden door Brynckminator Brynckminator

Materiaal: brons

Diameter: 30,5 mm

Gewicht: 19,5 gr

Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: L VERVS AVG ARM PARTH MAX

Keerzijde: Victory staande naast een palmboom met een schild, in het schild  de  inscriptie VIC PAR  Tekst: TR POT VI IMP IIII COS II, in het veld  S-C

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 1456var; BMC 1308

Gedetermineerd door Andre van Erkom

Lucius Aurelius Verus, geboren in Rome op 15 december 130 en Romeins keizer van 7 maart 161-169. Hadrianus had oorspronkelijk Lucius’ vader Aelius benoemd tot zijn opvolger. Door diens vroegtijdige dood, slechts enkele maanden voor de dood van Hadrianus zelf in 138, benoemde Hadrianus Antoninus Pius tot zijn opvolger. Voorwaarde was evenwel dat hij twee opvolgers zou adopteren, namelijk Marcus Aurelius en Lucius, de 7-jarige zoon van Aelius. Zij zouden beiden Antoninus moeten opvolgen en gezamenlijk regeren. Tot de leraren die hem samen met Marcus onderrichtten, behoorden Herodes Atticus en Fronto. Reeds in 145 ontving Lucius Verus de toga virilis, in 153 de quaestuur en in 154 het consulaat, dat hij in 161 samen met Marcus nog eens bekleedde. Bovendien was hij augur en frater Arvalis. Bij de dood van Antoninus Pius in 161 verhief Marcus Lucius Verus terstond tot medekeizer en schiep daarmee het eerste voorbeeld van een gemeenschappelijk bewind. In 164 gaf hij zijn dochter Annia Lucilla aan zijn nu Lucius Aurelius Verus geheten ambtgenoot tot vrouw. Hij was weeldezuchtig, slap en toegeeflijk en miste het nodige verantwoordelijkheidsgevoel. In 162 naar het Oosten gegaan, waar de Parthen Syrië waren binnengevallen, liet hij dan ook het praktische bevel over aan zijn legaten, van wie Avidius Cassius zelfs Ctesiphon veroverde. Bij de vrede in 165 werden Armenië en Osroëne Romeinse vazalstaten en Mesopotamië een Romeinse provincie. Samen met Marcus Aurelius vierde Lucius Verus in 166 een triomf en kreeg de titels Parthicus Maximus, Medicus en Pater Patnae, alsmede de corona civica. In 168 rukte hij samen met Marcus uit tegen de Marcomannen aan de Donau. Hier stierf in begin 169 te Altinum aan een hersenbloeding. Zijn dood was wel een verlichting voor het Rijk. Lucius Verus werd 38 jaar.