Gevonden door Tom Daerden
Materiaal: brons
Diameter: 16 mm
Gewicht: 1,75 gr
Voorzijde: Gedrapeerde buste met harnas en parelkrans kijkend naar rechts. Tekst: D N VALENTINI-ANVS P F AVG
Keerzijde: Victoria met krans en palmtak lopend naar links. Tekst: SECVRITAS – REIPVBLICAE en in de afsnede •ΔSISC ?
Slagplaats: Siscia
Opmerking: Meerdere varianten
Lit: RIC 7
Gedetermineerd door Balten De Temmerman
Flavius Valentinianus, geboren te Pannonië in 321, bekend als Valentinianus I, was van 26 februari 364 tot 17 november 375 keizer van het Romeinse Keizerrijk. Diende Flavius Valens in 357 in Gallia, was lid van de lijfwacht van Iulianus en werd na de dood van Iovianus, onder wie hij eveneens diende, op 26 januari 364 te Nicaea door de troepen tot keizer geproclameerd. Terstond benoemde hij zijn broer Valens tot medekeizer voor het Oosten, maar behield zelf als heerser over het middelste en westelijke rijksdeel de potior potestas. Zijn residentie was Milaan. Al spoedig moest hij Gallië tegen de binnenvallende Alamannen verdedigen, die hij met succes bestreed. Nadat Valentinianus in 368 en 371 de Rijn overgestoken was, kwam tenslotte in 374 een vrede tot stand. Door een grondige reorganisatie van de grensbescherming werd de grens beveiligd. Valentinianus resideerde sindsdien in Trier. In Britannia sloeg intussen zijn veldheer Theodosius de Picten, Scoten en Saksen terug (368-370). Ook in Afrika waren er moeilijkheden. Hier plunderden en verwoestten de Austurianen Tripolitanië en rebelleerde, ten gevolge van het wanbeleid van Romeinse dienst getreden Berbervorst Firmus, die zich tot Augustus liet uitroepen en vooral onder de religieuze secte van de Donatisten veel aanhang vond. Na langdurige strijd slaagde Theodosius erin Firmus te overwinnen, die zelfmoord pleegde. In 375 keerde Valentinianus zich tegen de Quaden en Sarmaten, die Pannonia en Moesia geteisterd hadden. Tijdens vredesonderhandelingen aan de Donau stierf de keizer echter aan een beroerte op 17 november 375 en werd opgevolgd door zijn reeds in 367 tot Augustus verheven zoon Gratianus. Valentinianus was een bekwaam soldaat en goed regent. Ondanks zijn strengheid had hij een hoge moraal en zorgde hij goed voor de provinciebewoners, waardoor hij weerstanden opriep bij de senaat. Hij was tolerant in godsdienstig opzicht, maar steunde wel paus Damasus. Zijn verstandig economisch beleid was verdienstelijk, maar werd verijdeld door de vele oorlogen en de hebzucht van zijn ambtenaren. Valentinianus werd 54 jaar.
