Voorzijde: In een parelcirkel een wapenschild met klimmende leeuw naar links. Tekst in de vrije hoeken: ✠ D – VX BRA – BAnCI – Є, Hertog van Brabant.
Keerzijde: Lang dubbel kruis met bolletjes op de uiteinden, het omschrift onderbrekend, in de kwartieren W – A – L – T. Wat vermoedelijk staat voor muntmeester Walt ten Aart. Tekst tussen twee parelcirkels: *I :D /ЄIG /RAT / IA*
Gevonden door Freek En Griet Meldert ( ID-206927 )
Materiaal: brons
Diameter: 30 mm
Gewicht: 15 gr
Voorzijde: Galauwerde en gedrapeerde buste met kuras naar rechts. Tekst: IMP CAESAR TRAIAN HADRIANVS AVG
Keerzijde: Hadrianus in militair uniform te paard, met opgeheven rechterhand, galopperend naar links. Tekst: IMP CAESAR TRAIAN HADRIANVS AVG, in het veld S / C en in de afsnede EXPED AVG
Slagplaats: Rome
Lit: RIC 613b; Cohen 592
Gedetermineerd door Jelle Venema
Hadrianus ( Publius Aelius Hadrianus ) werd op 24 januari 76 geboren te Italica in Zuid-Italië. Hij was Romeins keizer van 117 – 138. Hadrianus was een neef van keizer Trajanus. Vlak voor diens dood wees hij Hadrianus aan als zijn opvolger. Hij was humanist en had een liefde voor de Griekse cultuur. Hij bouwde onder andere de muur van Hadrianus in Britannia en versterkte de positie van het Romeinse Rijk en trok zich zelf terug uit enkele gebieden (Armenia, Mesopotamië) om de verdediging makkelijker te maken. Hij was openlijk homoseksueel en liet zelfs munten van zijn geliefde Antinous slaan, die hij na diens dood vergoddelijkte. Zijn opvolger Aelius stierf te snel, waarna hij Antoninus Pius adopteerde. Kort daarna overleed hij op 10 juli 138 te Baiae op 62-jarige leeftijd.
FN werd opgericht in 1889. In 1898 bouwde men er een fiets met asaandrijving en in 1900 een grotendeels houten auto. In 1896 waren er al proeven gedaan met driewielers die leken op de De Dion-Bouton en werden aangedreven met een petroleummotor. Er werden motorfietsen geproduceerd van 1901 tot 1959.
Voorzijde: Gekroond provinciewapen. Gesplitste waardeaanduidingen ter weerszijden van het wapen 6 / S. Jaartal 1690 tussen de fleurons van de kroon. Tekst: MO NO ARGEN ORD TRANS
Keerzijde: Geharnaste ridder met sjerp om, en met geheven zwaard in de rechterhand, gezeten op een naar rechts galopperend paard. Tekst: CONCORDIA RES PARVÆ CRESCVNT
Voorstelling: Een leeuw ‘en regardant’ (terugkijkend) in hoogreliëf. De leeuw lijkt in zijn eigen staart te bijten, wat een krachtig circulair motief vormt binnen de schildvorm.
Materiaal/Techniek: Gegoten (waarschijnlijk een koperlegering of zilver, gezien de referentie naar de Pritzwalker zilvervondst). Het verdiepte vlak vertoont resten van emaille, mogelijk in de kleur paars/blauw, wat duidt op een kostbaar object.
Datering: 14e eeuw (Late Middeleeuwen).
Functie en Context: Dit onderdeel was van een kledingsluiting, zoals een haak-en-oogsluiting of een grote gespbroche. In de 14e eeuw was het mode om kleding te decoreren met talrijke kleine beslagstukken en luxueuze sluitingen die zowel functioneel als statusverhogend waren. De vlakke achterzijde zat ergens op gesoldeerd.
Symboliek: De ‘Leeuw met de Staart’ In de 14e-eeuwse iconografie is de leeuw die zijn sporen uitwist met zijn staart (zoals beschreven in de Physiologus) een direct symbool voor de Incarnatie: Christus die zijn goddelijkheid verbergt voor de duivel. De terugkijkende houding versterkt het aspect van waakzaamheid. Het bijten in de staart kan gelinkt worden aan de Ouroboros-symboliek (eeuwigheid), maar in een christelijke context benadrukt het vooral de zelfbeheersing en de cyclus van opstanding.
Conclusie: Dit is een prachtig voorbeeld van een 14e-eeuwse emaille-applicatie met een diepe religieuze en morele gelaagdheid. Het typeert de hoofse cultuur van die tijd, waarin gebruiksvoorwerpen werden doorweven met christelijke allegorieën.
Bron: Der pritzwalker silberfund schmuck des späten mittelalter
