Blijf op de hoogte en abonneren je, geheel vrijblijvend en gratis !
Interne links, waarom zijn ze belangrijk? In deze database openen alle interactieve elementen—zoals onderstreepte blauwe links, namen van de muntheer, PDF-documenten, referenties, menu-items e.d.—altijd in een nieuw tabblad wanneer u erop klikt. Dit zorgt voor een naadloze gebruikerservaring.
De massa van nu nog 14,62 g omgerekend naar 1 medicinaal pond (12 uncia = 1 medicinaal pond) levert 350,88 gram op. Dat is een prima resultaat; dit gewichtje is maar weinig massa kwijtgeraakt.
De ster is niet van Maastricht, maar het merk van de maker in Neurenberg.
Het toont de buste van een heerser of een heilige. Wie of wat het precies is, blijft lastig te achterhalen. Er ontbreken namelijk duidelijke attributen die hierop wijzen. De persoon is gegraveerd op een bronzen, schijfvormige plaat. Dit is opvallend. De Romeinen kenden deze manier van maken namelijk niet binnen hun repertoire. Daarom kunnen we een Romeinse oorsprong uitsluiten. Het graveren van menselijke figuren op een fibula kennen we wel uit Denemarken. Die stukken stammen uit de 11e eeuw. Er is nog een mantelspeld die sterke overeenkomsten heeft in de gelaatstrekken. Dat is de bekende fibula uit Chalandry-sur-Serre in Frankrijk. Ook dat stuk heeft mooie, krullende haren en een duidelijke gezichtsuitdrukking. De datering van dat Franse stuk ligt in de 10e eeuw of 11e eeuw
Muntheer: Henry VII, koning van Engeland, 1485-1509 en aartsbisschop Thomas Savage (ca 1501-1507)
Materiaal: zilver 925 / 1000
Diameter: ? uitgifte: ca. 20 mm
Gewicht: ? uitgifte: ca. 1,40 gr
Voorzijde: In een versierde dubbele zevenpas de gekroonde buste van Henry VII frontaal, ter weerszijden van de nek een sleutel. Tekst: Rijksappel muntteken(merlet)hЄnRIC’xDI’x GRA’x RЄXx AGL’xZ’ xF’; of variante
Keerzijde:Lang gevorkt kruis dat beide omschriften onderbreekt, in de kwartieren telkens drie bolletjes. Tekst binnenbaan tussen parelcirkels: xxCIVI / TAS / xxЄBO / RACI Tekst buitenbaan tussen parelcirkels: merlet POSVI / DЄVm xx A / DIVTOR / Є xx mЄV’; of variante.
Muntheren: Op naam van de Katholieke Koningen van Spanje, Ferdinand en Isabella
Materiaal: zilver
Diameter: ca. 26 mm
Gewicht: 3 gr; uitgifte: ca. 3,4 gr
Voorzijde: Gekroond wapenschild van de katholieke koningen. Teks: + FERNANDVS : ET : HELISABETH : DEI, of variant; Fernandus en Elisabeth
Keerzijde: Een juk en een bundel van zeven pijlen verbonden met krullende linten. Rechts een G(?) voor de muntplaats. Tekst: + REX ET REGINA CAST LEGIO ARAGO, of variant; koning en koningin van Castilië en Leon.
Wat er juist met het voorwerp gemalen werd is tot nog toe onduidelijk. In het Engels worden ze “cosmetic grinders” of cosmetic grinder sets” genoemd. Oorspronkelijk maakte jullie vondst uit van een set. Je zou het kunnen beschrijven als een miniatuurvijzeltje, waar dus ook een stampertje bij hoorde. Ze zijn bijna uitsluitend bekend uit Engeland, ze zijn werkelijk een Brits fenomeen. In 2010 waren er maar 5 dergelijke grinders buiten de Britse Eilanden gevonden. Vergelijkbare objecten zijn goed gedateerd van de eerste eeuw v.Chr. tot de 3e eeuw n.Chr. Er zijn ook enkele voorbeelden uit 5e en 6e eeuwse contexten bekend, maar het gaat hierbij waarschijnlijk over herbruik. De meerderheid van de vondsten is van de 1e tot de 3e eeuw n.Chr. te dateren, en het hoogtepunt van gebruik lag in de 1e en 2e eeuw n.Chr.
Exact wat er met de grinders gemalen werd is onbekend, maar er zijn onrechtstreekse bewijzen dat de malertjes gebruikt werden om mineralen te vermalen voor gebruik als cosmetica. De suggestieve vorm is waarschijnlijk niet geheel toevallig. Soms worden de malertjes versierd met fallussen, en soms heeft het stampertje het hoofd van een mannelijk dier, en het vijzeltje het hoofd van een vrouwelijk dier. Dit alles wijst er mee op dat dit waarschijnlijk heel persoonlijke objecten waren die in privésfeer gebruikt werden om het toilet te maken. De feiten dat ze in Engeland naast de gewoonlijke continentale Romeinse vormen van schminkpaletten bestonden, en dat ze al voor de Romeinse verovering van Engeland voorkwamen, wijzen erop dat er misschien een vorm van Brits-heid aan deze voorwerpen verbonden was. Misschien kozen mensen ervoor om dit soort malertjes te gebruiken om te benadrukken dat ze zich eerder Brits dan Romeins voelden. Over dergelijke interpretaties kan uiteraard lang gepalaverd worden.
Met andere woorden, dezeondst is voor onze regio redelijk uniek, maar komt in Engeland redelijk veel voor. Zonder context kan ze enkel gedateerd worden van de 1e eeuw v.Chr. tot de 3e eeuw n.Chr. maar waarschijnlijk dateert ze uit de 1e of 2e eeuw n.Chr.