Dag: 17 mei 2019

Engeland: voided long cross penny ca. 1248 – 1250

Gevonden door Philip Coens

Muntheer: Henry III, koning van Engeland en Ierland, 1216 – 1272

Materiaal: zilver

Diameter: 17,78 mm

Gewicht: 1,36 gr

Voorzijde: Gekroonde buste in vooraanzicht van de koning. Geen scepter en initiaalteken ster. Tekst tussen twee parelcirkels: ✶ hENRICVS REX : III’ ; NR in ligatuur.

Keerzijde:  Een lang gevoet dubbel kruis eindigend op bolletjes dat de binnenste parelcirkel onderbreekt, in de kwartieren telkens drie bolletjes. Tekst tussen twee parelcirkels:  NIC – OLE – ON C – ANT, ON en AN in ligatuur.

Muntmeester: ” NICOLE ” voor  Nicholas de Sancto Albano

Datum: z.j. ca. 1248 – 1250

Slagplaats: Canterbury

philip1.2 philip c1.3

Henry III van Engeland

Lit: Class 3ab1/3b, North 987; Spink 1363

Gedetermineerd door rimidi

Æ Sestertius: Commodus 188 n.Chr.

Gevonden door Paul Blomme

Materiaal: brons

Diameter: 30 mm

Gewicht: 21,86 gr

Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: M COMMODVS ANT P FELIX AVG BRIT

Keerzijde: Fortuna zittend naar links met cornucopiae en roer. Tekst: P M TR P XIII IMP VIII COS V P P S C in de afsnede: FOR RED

Slagplaats: Rome

Lit: RIC 513; Cohen 153; BMC 618

Gedetermineerd door Andre van Erkom 

Hij was de zoon van keizer Marcus Aurelius en wordt vaak beschouwd als een van de minder capabele en meer tirannieke keizers van Rome. Zijn regering werd gekenmerkt door corruptie, extravagantie, en een obsessie met gladiatorengevechten. Commodus stond erom bekend dat hij zelf deelnam aan deze gevechten, wat als zeer ongepast werd beschouwd voor een keizer. Zijn bewind leidde tot veel onrust en werd uiteindelijk beëindigd toen hij in 192 werd vermoord door een samenzwering van zijn naaste adviseurs, onder wie zijn favoriete concubine en zijn hoofd van de garde. Zijn dood markeerde het einde van de Nerva-Antonijnse dynastie.

Heilighangertje Heilige Filomena: 19e eeuw

Gevonden door Luc Van der Linden

Materiaal: koperlegering

Afmetingen: 28 mm / 19 mm

Gewicht: 1,85 gr

Voorzijde: Centraal een versierde tomde waar bovenop een bol met kruis. In de tombe een liggende persoon, hoofd links ( variante is met hoofd rechts ). Tekst bovenaan: S PHILOMENA  – Onderaan: ORA PRO NOBIS; Heilige Filomena, bid voor ons.

Keerzijde: Centraal 3 pijlen, neerwaarts gericht en omgeven door twee palmtakken. De drie pijlen worden door een horizontaal lint bij elkaar gehouden. Bovenaan de palmtakken twee onder elkaar liggende letters, P en X. Tekst: CORPUS MUGNANI QUIESCIT; heilige begraafplaats Mugnano.

nformatie Heilige Philomena van Mugnano
– Geboren: Onbekend
– Overleden: +/- 301
– Feestdag: 10 of 11 augustus
– Attributen: 3 pijlen, fles met bloed, palmtak(ken), anker, gesel, olijftak, zwaard
– Namen: Philumena, Filomena (NL), Philoméne (F), Filomena (I-P-Port-Sp)

Haar graf werd in 1802 ontdekt in de catacomben van St-Priscilla.
De devotie tot Philomena werd in 1835 en 1855 sterk aangemoedigd door de kerk om in 1961 terug ingetrokken te worden.
Haar hagiografie ( levensbeschrijving ) dateert uit de 19de eeuw en zou gefantaseerd zijn.

De Heilige Filomena staat niet meer vermeld in de heiligen reeks, omdat men niet zeker weet of zij echt bestaan heeft.

Referentie

Gedetermineerd door Pinkeltje op BodemVondstenWereld en Grot Marmot

Handheller, ook Händleinheller of Händlheller: ca. 1250 – 1350

Gevonden door Patrick Schuermans

Muntheer: Anoniem, stad Hall

Materiaal: zilver

Diameter: 15 – 16 mm

Gewicht: 0,4 gr

Voorzijde: In het veld de zegenende hand van God. Tekst: Niet leesbaar of anepigrafisch.

Keerzijde: In het veld een sterk gevorkt kruis met op de uiteinden van de armen een parel. Tekst: Niet leesbaar of anepigrafisch.

Datum: z.j. ca 1250-1350

Slagplaats: Hall Schwäben ( Baden Württemberg )

Opmerking: Er bestaan vele navolgingen, maar na een verdrag uit 1356 moest er dan een letter of een ander symbool bij staan (meestal in de handpalm).
Een ander probleem is de datering vermits deze vanaf ca 1170/80 tot zeker 15de eeuw geslagen zijn.
De massa geeft enige aanwijzing, in de beginperiode zouden ze ca 0,65 gram gewogen hebben, later ( ca. 1350 ) verminderd naar 0,4 gram en met minder zilver…

Referentie

Lit: Raff 11- A-Typ, Eaf XX, Saurma 1365/ 608

Gedetermineerd door rimidi

Æ dubbele sestertius: Postumus 261 n.Chr.

Gevonden door Joram Thys

Materiaal: brons

Diameter: 27 mm 

Gewicht: 12,80 gr

Voorzijde: Hoofd met stralenkroon naar rechts. Tekst: IMP C M CASS LAT POSTVMVS P F AVG.

Keerzijde: Gallei naar rechts of links met drie of vier roeiers, soms met stuurman. Tekst: LAETITIA AVG

Slagplaats: Trier

Lit: RIC 143, Cohen 179, Sear 11049

Gedetermineerd door Joram Thys en Andre van Erkom

Marcus Cassianius Latinius Postumus, kortweg Postumus, werd geboren tussen 215 en 225. Hij was een Romeins keizer van de zomer van 260 tot begin 269. Hij was heerser over het Gallische Keizerrijk in oppositie tegen de keizers Gallienus en Claudius Gothicus en dus een usurpator keizers. Postumus wordt door de meeste bronnen beschreven als een goede keizer. Hij wist met succesvolle veldtochten de Franken af te slaan en zo de westelijke provincies bij elkaar te houden. Er is niet veel bekend over het vroege leven van Postumus, maar men gelooft dat hij een Bataaf van eenvoudige komaf was, die door eigen bekwaamheid door de rangen van het leger opklom. Zijn geboorteplaats Deusone zou volgens sommigen het huidige Diessen, een dorp ten zuidoosten van het huidige Tilburg geweest kunnen zijn. Dit lijkt echter onwaarschijnlijk aangezien in Diessen geen aanwijzingen voor bewoning in de Romeinse tijd zijn aangetroffen. Het lijkt wel zeker dat Postumus zich nauw verwant voelde met de god Hercules Deusoniensis. Tijdens zijn bijna tienjarige ambtsperiode droegen 26 verschillende muntslagen beeltenissen van deze god. Volgens sommige historici stond Deusoniensis voor het riviersysteem van de Dieze of nog breder dat van Dieze en Dommel, aangezien de Dieze nog tot in de Middeleeuwen als de hoofdstroom van dit riviersysteem werd gezien. Hij was na 254 onder andere actief in het bestrijden van binnengevallen Franken en Alemannen. Om oorlog te kunnen voeren in het Oosten had keizer Valerianus I in 254 behoefte aan goed getrainde legionnairs. Hij onttrok daarom verscheidene van de beste eenheden aan de verdediging van de Rijngrens, met grote gevolgen. De Franken en Alemannen vielen al spoedig aan en lijken enige tijd vrij spel te hebben gehad. De archeologie laat zien wat er in 256 gebeurde. Een groot aantal Romeinse forten aan de Neder-Rijn werden verwoest. Krefeld en Augusta Treverorum (Trier) werden geplunderd, allen Keulen bleef dankzij zijn dikke muren gespaard. Daarna wist keizer Gallienus, de zoon van Valerianus en van 253-260 medekeizer, de Franken weer uit Gallië te verdrijven. Hij heroverde Augusta Treverorum (Trier) en reorganiseerde de verdediging van Germania Superior en Gallia Belgica. Postumus speelde bij deze strijd zeer waarschijnlijk met name in Germania Inferior een belangrijke rol. Uiteindelijk werd Postumus door keizer Valerianus I in de positie van keizerlijk legaat van Germania Inferior benoemd. Postumus begon zijn vijfde consulaat op 1 januari 269, maar het leger in Germania Superior, dat niet gelukkig was met Postumus’ beslissing om geen mars op Rome te ondernemen ter ondersteuning van Aureolus, schaarde zich begin 269 achter een usurpator. De uitverkorene was Laelianus, een van de topmilitairen binnen het bewind en de gouverneur van de provincie Germania Superior. Laelianus werd in Mogontiacum (Mainz) tot keizer uitgeroepen door het lokale garnizoen en de nabij gelegen troepen (Legio XXII Primigenia). Hoewel Postumus in staat bleek om Mogontiacum snel in te nemen en Laelianus te doden, kon hij zijn eigen troepen niet in de hand houden. Omdat hij hen niet toestond om de stad Mogontiacum te plunderen, keerden zij zich tegen hem en doodden hem en zijn zoon Postumus Junior in Gallië.