Gevonden door Tom Daerden

Materiaal: brons

Diameter: 20 mm

Gewicht: 2 gr

Voorzijde: Gelauwerd hoofd naar rechts. Tekst: FL IVL CONSTANTIVS NOB C

Keerzijde: Twee soldaten met speer en schild, daartussen twee standaards met dunne puntige banners. Tekst: GLOR-IA EXERC-ITVS , in de afsnede het muntteken TR•S

Slagplaats: Trier

Lit: RIC VII Trier 540

Gedetermineerd door Andre van Erkom

Flavius Julius Constantius, bekend als Constantius II werd in Sirmium, in Illyricum geboren op 7 augustus 317, als tweede zoon van Constantijn de Grote en diens vrouw Fausta. Lichamelijk en geestelijk zeer begaafd, werd Flavius Iulius Constantius reeds in 324 tot Caesar verheven. Toen Constantijn de Grote in mei 337 stierf was Constantius er snel bij om zo veel mogelijk macht te grijpen. Hij was waarschijnlijk de drijvende kracht achter het uitroeien van de halve mannelijke familie van Constantijn. In september datzelfde jaar verdeelde hij het rijk samen met zijn broers Constantijn II en Constans. op 9 september 337 namen zij de Augustustitel aan. Hij werd uiteindelijk de enige heerser na de dood van zijn broers en de nederlaag van de usurpator Magnentius in 353 na Christus. Constantius II was een toegewijd christen en voorstander van het Arianisme, een omstreden theologische stroming. Hij vervolgde aanhangers van de Nicene Creed en voerde conflicten met zowel interne opstanden als externe vijanden zoals Perzië. Zijn neef Julianus kwam in 360 na Christus tegen hem in opstand, wat het einde van zijn alleenheerschappij inluidde. Hij regeerde tot aan zijn dood op 3 november 361 in Cilicië, verzwakt door koorts en ook door de strapatsen van de afgelopen jaren. Constantius II werd 44 jaar.